Do rozwoju medycyny mitochondrialnej przyczyniło się kilka wybitnych naukowych osobowości. Jednym z nich jest bez wątpienia dr Franz Enzmann – naukowiec, biochemik, zajmujący się diabetologią, endokrynologią, a w szczególności rolą mitochondriów w powstawaniu chorób. Zgłębianie biochemicznych dysfunkcji w tych organellach skłoniło go do stworzenia szerokiej gamy unikalnych preparatów, działających na mitochondria oraz na wynikające z ich uszkodzeń choroby.
Dr Enzmann miał możliwość uczyć się i praktykować z najwybitniejszymi naukowcami w tej dziedzinie. Wraz z prof. Folkersem prowadził eksperymentalne i kliniczne badania w Dziecięcym Szpitalu Stanford. Badania te dotyczyły zastosowania koenzymu Q10 – niezwykle ważnej substancji z punktu widzenia medycyny mitochondrialnej. Zastosowanie właśnie tej substancji – koenzymu Q10 u dzieci z dystrofią mięśniową okazało się ogromnym sukcesem i prawdziwym przełomem w leczeniu.
Doktor Franz Enzmann – działaność naukowa
Dr Enzmann pracował także nad hipotezą, która zakładała, że przysadka mózgowa nie jest jedynie regulowana przez system nerwowy, ale może być regulowana również przez substancje chemiczne uwalniane z podwzgórza. Ze względu na swoje dotychczasowe doświadczenie, dr Enzmann wraz z prof. Folkersem zostali poproszeni o pomoc w rozwiązaniu tego problemu.
Odkrycie to zapoczątkowało rozwój nowego działu medycyny, jakim jest neuroendokrynologia. Prof. Folkers skomentował sukces dr Enzmanna:
„Naukowcy prowadzą 14 lat badania, a przyjeżdża ,,żółtodziób” z Niemiec i w mniej niż pięć miesięcy dokonuje spektakularnego przełomu, którego oni nie mogli dokonać w ciągu kilkunastu lat”.
W ciągu wielu lat dr Enzmann prowadził badania związane z funkcjami mitochondriów oraz koenzymem Q10 i stworzył przełomową recepturę płynnego preparatu z koenzymem Q10, w którym cząsteczki zostały rozbite na nanostruktury i dzięki czemu ta ważna substancja może docierać wprost do mitochondriów, osiągając znacznie wyższą przyswajalność i biodostępność.
Udało mu się powołać do życia własną firmę, której głównym obszarem jest medycyna mitochondrialna. Dzięki zrozumieniu jak ważną rolę odgrywają mitochondria w życiu i zdrowiu każdego człowieka, organella te stały się głównym kierunkiem jego zainteresowania i pracy. Dr Enzmann podkreśla, dlaczego to właśnie mitochondria są niezwykle istotne dla naszego zdrowia:
Mało kto wie, że to nie jądro komórkowe rządzi komórką, lecz mitochondria. Innymi słowy, że to mitochondria decydują o życiu i śmierci komórki.
Jeżeli szukasz rzetelnych informacji o substancjach mitochondrialnych (mitoceutykach), warto oprzeć się na wiedzy i doświadczeniu dr Franza Enzmanna. W wyniku jego długiej pracy, powstało portfolio substancji mitochondrialnych (Mitoceutyków) – charakteryzujących się niespotykaną skutecznością w profilaktyce i terapii chorób mitochondrialnych (mitochondriopatii), neurodegeneracyjnych i cywilizacyjnych. Preparaty z logo „Dr Enzmann” znane są obecnie na całym świecie i są synonimem najwyższej jakości i skuteczności. To, co wyróżnia je wśród ogólnie dostępnych preparatów, to wysoka skuteczność poparta badaniami naukowymi.
Szczególne osiągnięcia
1964 r. – Dyplom z dziedziny Chemii Organicznej na Uniwersytecie Erlangen.
1966 r. – Promocja doktorska u prof. Schildknechta na Uniwerytecie Heidelberg.
1967 r. – Stypendium naukowe – McBean, Stanford Research Institute, California, badania naukowe pod kierunkiem prof. Folkersaw zakresie, chemii produktów naturalnych, neuroendokrynologii, pierwsze badania eksperymentalne i kliniczne w dziecięcym szpitalu: Stanford Kinderhospital; w zakresie: zastosowania koenzymu Q10 w leczeniu dzieci z dystrofią mięśniową.
1968 r. – Prowadzenie badań naukowych wraz z prof. Folkersem, w Instytucie Badań Uniwersytetu Teksańskiego Institute for Biomedical Research University of Texas w Austin.
1969 r. – Objaśnienie struktury hormonu podwzgórza TRH oraz syntezy pierwszego hormonu regulacyjnego przysadki mózgowej.
1970 r. – Przystąpienie do grupy badawczej Pharma Biochemie Hoechst AG; dział: Biochemia Preparatywna; zakres badań: insulina, przysadka mózgowa, hormony przysadki mózgowej, peptydy grasicy i koenzym Q10.
1973 r. – Kierowanie działem badań Hoechst AG; badania nad skutecznym leczeniem cukrzycy, chorób metabolicznych, neuroendokrynnych i zastosowaniem koenzymu Q10.
1980 r. – Objęcie kierownictwa działu Diabetologii i Endokrynologii w ,,Eli Lilly” – firmie farmaceutycznej o ogólnoświatowym zasięgu. Prace nad stworzeniem pierwszej genetycznie wyprodukowanej insuliny ludzkiej, następnie prace nad stworzeniem ludzkiego hormonu wzrostu.
1984 r. – Kierowanie działem Badań, Rozwoju i Reorganizacji w Byk Gulden, w Konstancji. Zakres: choroby układu oddechowego, układu krążenia oraz układu żołądkowo-jelitowego. Wspólne prace badawcze z Prof. Folkersem nad zastosowaniem koenzymu Q10. Utworzenie grupy badawczej do badań nad Lung Surfactant. Rozbudowa działu diagnostyki.
1988 r. – Objęcie kierownictwa w Bissendorf Peptide, w Hanoverze. Budowa firmy farmaceutycznej specjalizującej się w tworzeniu leków na bazie Peptydów oraz koenzymu Q10. Utworzenie wraz z Prof. Frossmannem Instytutu do badań nad działaniem Peptydów.
1990 r. – Rozpoczęcie działalności w Boehringer Ingelheim, Zarządzanie działem Chemii. Utworzenie działu diagnostyki Boehringer Ingelheim.
1992 r. – Rozpoczęcie działalności firmy MSE Pharmazeutika GmbH z kierunkiem wiodącym: Medycyną Mitochondrialną.
PUBLIKACJE (LISTED IN PUBMED)
1. Kuettner A, Pieper A, Koch J, Enzmann F, Schroeder S. Influence of coenzyme Q(10) and cerivastatin on the flow-mediated vasodilation of the brachial artery: results of the ENDOTACT study. Int J Cardiol. 2005 Feb 28;98(3):413-9. PubMed PMID: 15708173.
2. Schlüter KJ, André J, Enzmann F, Kerp L. Insulin receptor binding in pork brain: different affinities of porcine and human insulin. Horm Metab Res. 1984 Aug;16(8):411-4. PubMed PMID: 6469207.
3. Etti H, Bamberg E, Enzmann F, Haupt E. [Biosynthetic human insulin in comparison with conventional intermediary insulin from cattle]. Med Welt. 1983 Sep 16;34(37):1007-9. German. PubMed PMID: 6355748.
4. Schlüter KJ, Enzmann F, Kerp L. Different potencies of biosynthetic human and purified porcine insulin. Horm Metab Res. 1983 Jun;15(6):271-4. PubMed PMID: 6347857.
5. Beyer J, Haas R, Enzmann F, Lauerbach M, Rademacher J, Althoff PH, Bachmann W, Brandstetter K, Cordes U, Dannehl A, Düntsch G, Heun K, Kerp L, Lotz N, Mehnert H, Mitzkat HJ, Petersen K, Rosak C, Sailer D, Schlüter K, Schöffling K, Schröder KE, Schumm P. [12 month’s therapy with biosynthetic human insulin. Results of a double-blind comparative study with swine and bovine insulin in insulin-dependent diabetics during a multicenter study]. MMW Munch Med Wochenschr. 1983 May 4;Suppl 1:S69-79. German. PubMed PMID: 6408438.
6. Raptis S, Hadjidakis D, Enzmann F, Raptis A, Diamantopoulos E. [Inhibition of arginine-stimulated pancreatic glucagon secretion with biosynthetic human insulin and swine insulin in healthy subjects and diabetics]. MMW Munch Med Wochenschr. 1983 May 4;Suppl 1:S38-43. German. PubMed PMID: 6408432.
7. Schlüter KJ, Kerp L, Enzmann F, Rademacher J, Lauerbach M, Bachmann W, Beyer J, Bierich JR, Federlin K, Gries FA, Haas R, Heinze E, Hübinger A, Mäser E, Mehnert H, Nothjunge J, Steinhilber S, Thon A, Velcowsky HG. [Initial treatment of type I diabetes mellitus with biosynthetic human insulin]. MMW Munch Med Wochenschr. 1983 May 4;Suppl 1:S108-11. German. PubMed PMID: 6408421.
8. Raptis S, Hadjidakis D, Enzmann F, Raptis A, Diamantopoulos E, Rosenthal J. Inhibition of pancreatic glucagon responses to arginine by human insulin (recombinant DNA) and purified porcine insulin in normal and diabetic subjects. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:93-101. PubMed PMID: 6765550.
Publication record Dr Enzmann.docx IS – 24/03/16 – 2 –
9. Rosak C, Althoff PH, Enzmann F, Schöffling K. Comparative studies on intermediary metabolism and hormonal counterregulation following human insulin (recombinant DNA) and purified pork insulin in man. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:82-9. PubMed PMID: 6765548.
10. Schlüter KJ, Petersen KG, Sontheimer J, Enzmann F, Kerp L. Different counterregulatory responses to human insulin (recombinant DNA) and purified pork insulin. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:78-81. PubMed PMID: 6765547.
11. Weinges K, Ehrhardt M, Nell G, Enzmann F. Pharmacodynamics of human insulin (recombinant DNA)–regular, NPH, and mixtures–obtained by the Gerritzen method in healthy volunteers. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:67-70. PubMed PMID: 6765545.
12. Landgraf R, Kammerer S, Bock T, Smolka B, Ladik T, Enzmann F, Landgraf-Leurs MM. Crossover study with human insulin (recombinant DNA) in type I diabetic subjects. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:39-42. PubMed PMID: 6765538.
13. Beyer J, Enzmann F, Lauerbach M, Althoff P, Bachmann W, Brandstetter K, Cordes U, Dannehl A, Düntsch G, Haas R, et al. Treatment with human insulin (recombinant DNA) in diabetic subjects pretreated with pork or beef insulin: first results of a multicenter study. Diabetes Care. 1982 Nov-Dec;5 Suppl 2:140-8. PubMed PMID: 6765526.
14. Gastpar H, Weissgerber PW, Enzmann F, Zoltobrocki M. The inhibition of cancer cell stickiness, a model for investigation of platelet aggregation inhibitors in vivo. Effect of the sulfonyl urea derivatives, glibenclamide, gliclazide, and HB180, as well as the carboxylic acid derivative, meglitinide. Res Exp Med (Berl). 1982;180(1):75-84. PubMed PMID: 6805052.
15. Efendić S, Enzmann F, Gutniak M, Nylén A, Zoltobrocki M. Insulin, glucagon and somatostatin in the perfused rat pancreas and the effects of HB 699 (4-(2-(5-chloro-2-metoxy-benzamido)-ethyl)-benzoic acid). Acta Endocrinol (Copenh). 1981 Dec;98(4):573-9. PubMed PMID: 6118003.
16. Fussgaenger RD, Ditschuneit HH, Martini H, Wiebauer-De Lenardis H, Etzrodt H, Thun C, Ditschuneit H, Pfeiffer EF, Enzmann F. Potency of biosynthetic human insulin determined in vitro. Diabetes Care. 1981 Mar-Apr;4(2):228-34. PubMed PMID: 7011733.
17. Weinges K, Ehrhardt M, Enzmann F. Comparison of biosynthetic human insulin and pork insulin in the Gerritzen test. Diabetes Care. 1981 Mar-Apr;4(2):180-2. PubMed PMID: 7011722.
18. Raptis S, Karaiskos C, Enzmann F, Hatzidakis D, Zoupas C, Souvatzoglou A, Diamantopoulos E, Moulopoulos S. Biologic activities of biosynthetic human insulin in healthy volunteers and insulin-dependent diabetic patients monitored by the artificial endocrine pancreas. Diabetes Care. 1981 Mar-Apr;4(2):155-62. PubMed PMID: 7011717.
19. Efendić S, Enzmann F, Nylén A, Uvnäs-Wallensten K, Luft R. Sulphonylurea (glubenclamide) enhances somatostatin and inhibits glucagon release induced by arginine. Acta Physiol Scand. 1980 Mar;108(3):231-3. PubMed PMID: 6103639.
20. Efendić S, Enzmann F, Nylén A, Uvnäs-Wallensten K, Luft R. Effect of glucose/sulfonylurea interaction on release of insulin, glucagon, and somatostatin from isolated perfused rat pancreas. Proc Natl Acad Sci U S A. 1979 Nov;76(11):5901-4. PubMed PMID: 118458; PubMed Central PMCID: PMC411760.
Publication record Dr Enzmann.docx IS – 24/03/16 – 3 –
21. Schildknecht H, Wilz I, Enzmann F, Grund N, Ziegler M. Mustelan, the malodorous substance from the anal gland of the mink (Mustela vison) and the polecat (Mustela putorius). Angew Chem Int Ed Engl. 1976 Apr;15(4):242-3. PubMed PMID: 822756.
22. Sandow J, Enzmann F, Arimura A, Redding TW, Schally AV. Purification and characterisation of two porcine hypothalamic fractions with LH-releasing activity: evidence for a single LH and FSH-releasing hormone. Acta Endocrinol (Copenh). 1975 Oct;80(2):209-19. PubMed PMID: 1101598.
23. Seeger K, Sandow J, Heptner W, Enzmann F. [Release of luteinizing hormone (LH) by luteinizing hormone releasing hormone (LH-RH) in the sheep]. Berl Munch Tierarztl Wochenschr. 1973 Nov 1;86(21):407-9. German. PubMed PMID: 4587921.
24. Geiger R, König W, Wissmann H, Geisen K, Enzmann F. Synthesis and characterisation of a decapeptide having LH-RH-FSH-RH activity. Biochem Biophys Res Commun. 1971 Nov 5;45(3):767-73. PubMed PMID: 4942725.
25. Boler J, Chang JK, Enzmann F, Folkers K. Synthesis of the thyrotropin-releasing hormone. J Med Chem. 1971 Jun;14(6):475-6. PubMed PMID: 4997120.
26. Enzmann F, Boler J, Folkers K, Bowers CY, Schally AV. Structure and synthesis of the thyrotropin-releasing hormone. J Med Chem. 1971 Jun;14(6):469-74. PubMed PMID: 4997119.
27. Bowers CY, Weil A, Chang JK, Sievertsson H, Enzmann F, Folkers K. Activity-structure relationships of the thyrotropin releasing hormone. Biochem Biophys Res Commun. 1970 Aug 11;40(3):683-91. PubMed PMID: 4992628.
28. Bowers CY, Schally AV, Enzmann F, Boler J, Folkers K. Porcine thyrotropin releasing hormone is (pyro)glu-his-pro(NH2). Endocrinology. 1970 May;86(5):1143-53. PubMed PMID: 4985096.
29. Boler J, Enzmann F, Folkers K, Bowers CY, Schally AV. The identity of chemical and hormonal properties of the thyrotropin releasing hormone and pyroglutamyl-histidyl-proline amide. Biochem Biophys Res Commun. 1969 Nov 6;37(4):705-10. PubMed PMID: 4982117.
30. Folkers K, Enzmann F, Boler J, Bowers CY, Schally AV. Discovery of modification of the synthetic tripeptide-sequence of the thyrotropin releasing hormone having activity. Biochem Biophys Res Commun. 1969 Sep 24;37(1):123-6. PubMed PMID: 4981343.
31. Larsen M, Couch JR, Enzmann F, Boler L, Mustafa HT, Folkers K. Vitamin activity of coenzyme Q in chickens and turkeys. Int Z Vitaminforsch. 1969;39(4):447-56. PubMed PMID: 5378739.
Publication record Dr Enzmann.docx IS – 24/03/16 – 4 –
PUBLIKACJE (NOT LISTED IN PUBMED)
1. Schildknecht H, Enzmann F. Strukturaufklärung organischer Verbindungen d. Elektronenbrenzen III. Elektronenbrenzen von Estern. Z. Anal. Chem. 1967, 225,14-23
2. Schildknecht H, Enzmann F, Gressner K, Penzien K, Römer F, Volkert O. (Strukturaufklärung organischer Verbindungen d. Elektronenbrenzen IV.) Elektronenbrenzen, eine neue Methode zur Analyse kleinster Mengen organischer Substanzen. Angew. Chem. 1966, 78, 841-850
3. Schildknecht H, Enzmann F, Gressner K, Penzien K, Römer F, Volkert O. Electron Pyrolysis, a New Method of Organic Microanalysis. Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 1966, 5, 751-759