Choroby dróg oddechowych i eozynofilia – przyczyny i rozwiązanie
Choroby dróg oddechowych i eozynofilia – przyczyny i rozwiązanie choroby dróg oddechowych, morfologia, astma, alergia, eozynofilia, POChP, atopowe zapalenie skóry, pasożyty, stany zapalne

Profilaktyczne badania krwi, takie jak morfologia, (czy morfologia z rozmazem) powinny być wykonywane przynajmniej raz w roku. Ich analiza daje lekarzom wstępne informacje o ogólnym stanie naszego zdrowia. Jednym z ocenianych parametrów są leukocyty – białe krwinki odpornościowe, a wśród nich eozynofile. Co oznacza ich podwyższony poziom i w jakich chorobach występuje? Poznaj sposoby na obniżenie eozynofilii.

Czym jest eozynofilia?

Eozynofilia to podwyższony poziom eozynofilii (granulocytów kwasochłonnych) – białych krwinek odpornościowych, które odpowiadają za niszczenie obcych białek, zwalczanie pasożytów i udział w reakcjach alergicznych. Ich podwyższony poziom obserwuje się m.in. w chorobach takich jak:

  • alergia
  • astma
  • atopowe zapalenie skóry
  • choroby pasożytnicze
  • choroby autoimmunologiczne (np. kolagenozy)
  • choroby nowotworowe (przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa)

Eozynofile we krwi stanowią 1–5% wszystkich białych krwinek, czyli około 50–400 komórek na μl krwi. Wyższe poziomy określane są jako eozynofilia i dzielą się na łagodną (600-1500/1 mm³) umiarkowaną (1500-5000/1 mm³) i ciężką (>5000/1 mm³).

Eozynofilia towarzyszyć może też zespołowi hipereozynofilowemu w którym ilość granulocytów kwasochłonnych jest znacznie podwyższona (> 1500 eozynofili/mm³) przez dłuższy okres czasu bez wyraźnej przyczyny. Występuje w około 90% przypadków polipów nosa oraz gardła, podczas chorób zapalnych jelit (w tym choroby Crohna), astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry, jak również w około 12% reumatoidalnego zapalenia stawów, 60% nowotworów, 20-30% zapalenia tętnic1.

Eozynofile zawierają niewiele mitochondriów, dlatego pozyskują energię głównie z glukozy w procesie glikolizy.

Eozynofilia i stres nitrozacyjny

Eozynofile pomagają regulować stan zapalny np. w sytuacjach zakażenia eozynofile promują reakcje zapalne, aby zwalczać infekcje. Wytwarzają związki utleniające, takie jak kwas podchlorawy (HOCL) i kwas podbromowy (HOBr), które działają przeciwbakteryjnie. Jednak ich nadmiar może również uszkadzać komórki organizmu i przyczyniać się do powstawania stresu oksydacyjnego i nitrozacyjnego2.

Eozynofilia, a choroby dróg oddechowych

W naszych drogach oddechowych naturalnie występują pewne ilości tlenku azotu (NOo), który działa antybakteryjnie oraz przeciwwirusowo. U zdrowych osób jego prawidłowe stężenie w okolicach nosa i zatok chroni przed infekcjami. Jednak podczas stanów zapalnych nadmiar tlenku azotu może okazać się szkodliwy i prowadzić do wystąpienia stresu nitrozacyjnego. Z kolei stres nitrozacyjny i podwyższony poziomu eozynofili jest czynnikiem ryzyka chorób układu oddechowego i towarzyszy astmie, alergii, polipom nosa czy POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc).

  1. Alergia i astma

W astmie oskrzelowej często obserwuje się stres nitrozacyjny i nadprodukcję wolnych rodników, które uszkadzają białka obecne w ochronnej warstwie płuc – surfakacie. (Surfaktant to czynnik występujący na powierzchni pęcherzyków płucnych utrzymujący prawidłowe napięcie). Inny prawdopodobnym podłożem astmy alergicznej jest eozynofilia. Wtedy źródłem tlenku azotu stają się nadmiernie aktywowane komórki – eozynofile, które produkują także nitrotyrozynę oraz kwas podchlorawy (HOCl) – substancje, których nadmiar może nasilać stres nitrozacyjny. Doskonałym „łowcą” kwasu podchlorawego jest tauryna stosowana w terapii mitochondrialnej1.

Astma u dzieci

Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci w pierwszych latach ich życia. Jak dowodzą badania, podawanie im w tym okresie antybiotyków może zwiększać u nich ryzyko astmy oskrzelowej i alergii. Przeprowadzono metaanalizę badań obserwacyjnych, aby ustalić związek między podawaniem antybiotyków w pierwszym roku życia, a rozwojem astmy
u dzieci3. Łączna liczba osób, których dotyczyła analiza wynosiła 27 167 dzieci. Zastosowanie co najmniej jednego cyklu antybiotyków w pierwszym roku życia może być potencjalnym czynnikiem ryzyka rozwoju astmy4.

  1. Polipy nosa

Polipy nosa są łagodnymi (nienowotworowymi) zmianami błony śluzowej nosa. Przypominają miękkie guzki pojawiającymi się w wyniku zmian zapalnych lub alergicznych. Nie są groźne, ale powodują zaburzenia drożności nosa lub węchu. Tworzenie polipów mogą promować duże ilości tlenku azotu NOo1. Sposobem na jego zahamowanie jest witamina B12 oraz tauryna, które pomagają pozbyć się kwasu podchlorawego, zmniejszą stres nitrozacyjny prowadząc do ustąpienia polipów.

Jak słusznie zauważa doktor Kuklinski:

Jednak zamiast wykorzystać taką możliwość leczenia, pacjentów poddaje się operacjom, niekiedy nawet dwu czy wręcz trzykrotnie, podczas, gdy w ich organizmie wciąż tli się ognisko tworzenia polipów. Opisany mechanizm dotyczy wszystkich schorzeń, którym towarzyszy eozynofilia.

3. Przewlekła obturacyjna choroba płuc - POChP

Również poważniejsze schorzenie takie jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) ma swoje źródło w stresie nitrozacyjnym. W przypadku POChP na pierwszym planie znajduje się przewlekłe zapalenie dróg oddechowych spowodowane nadprodukcją cytokin prozapalnych.

W wydychanym przez chorych na POChP powietrzu znajdują się duże ilości tlenku azotu, produkowanego przez komórki stanu zapalnego, przez co osoby te cierpią automatycznie z powodu stresu nitrozacyjnego. Jego konsekwencje wpływają na cały organizm i prowadzą do wystąpienia innych chorób towarzyszących takich jak: przewlekła niedokrwienna choroba serca, łuszczyca, zespół metaboliczny, cukrzyca typu 2, depresja, refluks, bóle stawów i wiele innych1. Wymienione schorzenia wskazują na charakter wieloukładowy, którego źródłem są zaburzenia mitochondrialne. Sposobem leczenia jest zahamowanie przewlekłego zapalenia, eliminacja stresu oksydacyjnego oraz nitrozacyjnego, zmiana sposobu odżywiania oraz innych elementów stylu życia. W przypadku POChP należy bezwzględnie zaprzestać palenia papierosów. Ponadto koniecznie unikać, a przynajmniej ograniczyć kontakt z toksycznymi substancjami w powietrzu takich jak: smog, spaliny samochodowe i zadbać o utrzymania czystego powietrza wnętrza pomieszczeń. Konieczne może okazać się wyeliminowanie żywności bogatej w azotany, która także stanowi źródło tlenku azotu.  Podstawę stanowi odpowiednio dobrana terapia mitochondrialna.

Pasożyty a eozynofilia

W wyniku zakażenia pasożytami komórki odpornościowe wytwarzają duże ilości tlenku azotu, aby je zwalczyć. Niektóre nicienie i tasiemce chronią się przed NOo wychwytując witaminę B12 z przewodu pokarmowego. Sytuacja ta naraża chorych na rozwój anemii z niedoboru witaminy B12.

Jak obniżyć poziom eozynofilów?

Jak wynika z powyższych przykładów wielu chorobom układu oddechowego towarzyszy eozynofilia i stres nitrozacyjny. Dlatego skuteczną strategią ich leczenia jest wyeliminowanie nadmiaru tlenku azotu, kwasu podchlorawego oraz obniżenie poziomu eozynofilii, które odpowiadają za ich produkcję.

Doktor Kuklinski podaje skuteczne leczenie wyżej wymienionych schorzeń terapią mitochondrialną hamującą stres nitrozacyjny i to bez stosowania kortyzolu, leków immunosupresyjnych oraz inhibitorów TNFα. Jako elementy terapii stosuje z powodzeniem mikroskładniki odżywcze. Należą do nich:

Tauryna – aminokwas zawierający siarkę, który wykazuje działanie przeciwutleniające i eliminuje szkodliwe wolne rodniki zapobiegając uszkodzeniu tkanek5,6. Tauryna wychwytuje również produkowany przez granulocyty eozynofilne kwas podchlorawy (HClO) i z tego względu rekomendowana jest jako dodatkowe wsparcie przy leczeniu wszelkich schorzeń związanych z eozynofilią, jak choćby astma alergiczna, eozynofilne zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie okrężnicy, zespół eozynofilowy, polipy nosa, reumatoidalne zapalenie stawów i inne6, 7. W zależności od dawki tauryna redukuje ilość nadtlenoazotynu, utrudniając tym samym hydroksylację oraz nitryfikację takich aminokwasów jak arginina, tyrozyna, tryptofan oraz fenyloalanina.

W przypadku eozynofili dr. Bodo Kuklinski zaleca stosowanie 500 mg tauryny na dobę.

Drugim niezbędnym składnikiem mitochondrialnej terapii stresu nitrozacyjnego jest witamina B12, która skutecznie wychwytuje tlenek azotu.

Terapię najlepiej przeprowadzać całościowo w połączeniu ze zmianą diety i trybu życia oraz odpowiednią diagnostyką laboratoryjną.    

Autor: Paulina Żurek

Bibliografia:

1. Kuklinski. B.: Mitochondria. Diagnostyka uszkodzeń mitochondrialnych i skuteczne metody terapii. Mito-pharma, Gorzów Wielkopolski, 2017.

Jak zmniejszyć zmęczenie

Czy zbyt często odczuwasz zmęczenie? Przyczyną mogą być deficyty niektórych składników: magnezu, cynku, selenu i witaminy B5. Dbając o odpowiedni poziom magnezu zapewniasz utrzymanie metabolizmu energetycznego komórek. Cynk zalecany jest podczas wzmożonego wysiłku fizycznego i umysłowego. Selen pomaga utrzymać zdrową tarczyce, która ma wpływ na metabolizm. Witamina B5 bierze udział w procesie uwalniania energii zapobiegając przemęczeniu

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Reklama
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med