Nie ma chyba osoby, która nie doświadczyłaby w swoim życiu bólu szyi czy karku. Nieodpowiednia pozycja pracy, upadki, a przede wszystkim urazy sportowe są przyczyną uszkodzeń szyjnego odcinka kręgosłupa. Eksperci dowodzą, że urazy stawu szyjnego mogą doprowadzić do rozwoju wtórnej mitochondriopatii1.

Staw szyjny umiejscowiony jest pomiędzy podstawą czaszki pierwszym i drugim kręgiem szyjnym. Fragment ten cechuje szczególna budowa i rola, bogate unerwienie mięśni i ścięgien czynią go za razem wyjątkowo podatnym na uszkodzenia. Naruszenie tych struktur może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania nerwu błędnego, współczulnego oraz ich połączeń z nerwami mózgowymi. W ten sposób uraz szyjnego odcinka kręgosłupa ma wpływ na nasz mózg, narządy zmysłów oraz inne organy doprowadzając do powstania stresu nitrozacyjnego i uszkodzeń mitochondriów.

Przyczyny uszkodzeń stawu szyjnego

Zainteresowanie aktywnością wzrasta, a wraz z nią liczne wypadki. Dotychczas najczęstszym przedmiotem badań urazów szyjnego odcinka kręgosłupa były wypadki samochodowe. Jednak coraz więcej mówi się o narażeniu podczas sportów. Co ciekawe analiza oparta na 1600 przypadkach chorobowych wykazała, że do urazów kręgosłupa w odcinku szyjnym dochodzi najczęściej podczas: jazdy konnej, sportów walki, sportów drużynowych, narciarstwa, jazda na łyżwach czy popularnych skoków na trampolinie. Dlatego nie należy bagatelizować nawet drobnych urazów sportowych. Mogą stać się przyczyną poważnych dolegliwości. Pourazowa niestabilność tego odcinka wywołuje reakcje układu współczulnego oraz następujące zjawiska hipoksji i reperfuzji. Co to dla nas oznacza?

Hipoksja to stan niedoboru tlenu w tkankach spowodowany przez zmniejszony przepływ krwi przez narządy np. w wyniku ucisku kręgów na naczynia. Natomiast reperfuzja polega na przywróceniu krążenia krwi w naczyniu krwionośnym. Procesy te wywołują nierównowagę metaboliczną i wprowadzają bardzo niekorzystne zmiany w biochemii mózgu. Możemy to zmierzyć określając poziom białka S-100 we krwi, oraz wydzielanego przez komórki glejowe tlenku azotu. Wartość białka S-100 określa się diagnozując nowotwory skóry. W tym celu wartość norm jest podniesiona i mieści się w zakresie <1,2 µg/l. Natomiast jej prawidłowy zakres u zdrowych osób nie powinna przekraczać 0,07µg/l (w przypadku dzieci stężenie białka we krwi powinno wynosić 0,15-0,22 µg/l). Nieodpowiednie zaopatrzenia mózgu w tlen wyjaśnia, dlaczego po urazach pojawia się obniżenie zdolności umysłowych i zmęczenie. Ochrona wrażliwego odcinka szyjnego jest trudna, a kaski czy kamizelki nie zawsze są w stanie nas uchronić przed konsekwencjami urazu. Najlepszym rozwiązaniem jest zwyczajnie rozwaga, a gdy już dojdzie do uszkodzenia warto wiedzieć jak z nimi postępować.

Objawy

Podczas uszkodzenia stawu szyjnego dochodzi do niedostatecznego ukrwienia mózgu, którego komórki zaczynają wydzielać tlenek azotu. Następuje spadek produkcji energii ATP. W wyniku powstania zaburzeń mitochondriów rozpoczyna się szereg objawów obejmujących wiele układów. Na początku pojawia się zmęczenie umysłowe, osłabienie koncentracji, niemożność wykonywania kilku czynności na raz. U dzieci dochodzi do rozwoju zespołu deficytu uwagi. Miejsce wystąpienia dolegliwości jest powiązane z nerwami, które zostały podrażnione.

  • Problemy dotyczące nerwu trójdzielnego charakteryzują się bolami głowy i migreną, zapaleniem zatok, opuchnięciem nóg, zapaleniem dziąseł.
  • Podrażnienie układu współczulnego indukuje nadciśnienie, kołatanie serca, problemy jelitowe.
  • Podrażnienie nerwu błędnego wiąże się z uczuciem parcia na mocz, nadwrażliwością układu oskrzelowego a nawet astmą.
  • Podrażnienie nerwu językowo-gardłowego wywołuje problemy z mową i przełykaniem
  • Podrażnienie nerwu twarzowego wywołuje nadwrażliwość na hałas, suchość dróg oddechowych i gałki ocznej

Ponadto osobom z uszkodzeniami stawu szyjnego towarzyszą problemy ze snem, skurcze mięśni oraz bezdech senny. Może wystąpić również nadwrażliwość na światło. Ponieważ oczy mają wysokie zapotrzebowanie na energię, w wyniku uszkodzeń znajdujących się w nich mitochondriów chorzy odczuwają szybsze zmęczenie wzroku i pogorszenie ostrości widzenia. Ponadto uszkodzenia stawu szyjnego prowadzą do szeregu reakcji chemicznych powodujących rozwój jaskry, zaćmy czy degeneracji plamki żółtej (więcej na temat tych schorzeń w artykule skieruj swój wzrok na mitochondria) Ze strony narządu ruchu mogą wystąpić także sztywność i bóle karku oraz lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Unerwienie pourazowego odcinka szyjnego wpływa na funkcjonowanie układu trawiennego. Może powodować wzdęcia, refluks, zgagę czy nietolerancje pokarmowe. Na skutek urazu odcinka szyjnego występuje niewystarczający przepływ krwi w rejonie pnia mózgu. Stan ten prowadzi do zaburzeń równowagi regulacji hormonalnej np. tarczyny, nadnerczy czy przysadki. Na skutek wahania poziomu hormonów zaczynają pojawiać się inne dolegliwości np. torbiele jajników.

Skrócony obraz objawów pourazowego odcinka szyjnego dowodzi, że zaburzenia to ma obszar wieloukładowy jak większość wtórnych mitochondriopati. Ulgę w wymienionych problemach przynosi terapia mitochondrialna połączona z terapią szyjnego odcinak kręgosłupa.

 

Możliwości terapii

Na początku należy przeprowadzić odpowiedni wywiad i badania (białko S-100 oraz produkcja tlenku azotu). W ten sposób możemy uniknąć błędnego zakwalifikowanie choroby, jako psychosomatycznej, którą psychiatrzy często stwierdzają u osób z zaburzeniami wzroku. Tymczasem pacjenci stwierdzają, że przy pewnych ruchach głowy zauważają poprawę ostrości widzenia. Niektórzy cierpiący na niestabilność stawu szyjnego odzyskują jasność umysł przy odpowiednim ruchu głowy. Terapia kręgów szyjnych pozwala na zmniejszenie tych dolegliwości jednak nie usuwa przyczyny na stałe. Niestabilność stawu prowadzi do kolejnych nieregularnych ruchów. Należy wzmocnić mięśnie stabilizujące i utrzymujące szyję równolegle z terapią mitochondrialną. Poprawa wytwarzania w komórkach ATP wzmacnia mięsnie karku, co wpływa na zwiększenie napięcia mięśni oraz stabilizację odcinka szyjnego. Ponadto odpowiednia terapia mitoceutykami jest niezbędna w przywróceniu właściwych przemian biochemicznych. Podstawę stanowi witamina B12, która jest zużywana podczas produkcji tlenku azotu. Należy również usprawnić mechanizm produkcji energii dostarczając komórkom odpowiednią ilość koenzymu Q10 i witamin z grupy B, które działają ochronnie na układ nerwowy. Terapię należy dobrać indywidualnie, a dla osiągnięcia najlepszych rezultatów połączyć z odpowiednią dla mitochondriów dietą. Takie podejście zapewni ochronę układu nerwowego oraz zoptymalizuje funkcjonowanie mitochondriów.

 

Bibliografia:

  1. Kuklinski. B.: Mitochondria. Diagnostyka uszkodzeń mitochondrialnych i skuteczne metody terapii. Mito-pharma, Gorzów Wielkopolski, 2017.
  2. Kuklinski. B.: Niestabilność stawu szyjnego jako najczęstsza przyczyna schorzeń wieloukładowych. 2017

 

Koenzym Q10 to ważny przeciwutleniacz oraz kluczowy kofaktor kompleksów łańcucha oddechowego. Jest niezbędny do produkcji energii. Niedobór koenzymu Q10 automatycznie prowadzi do utraty sił oraz zaburzenia wszelkich procesów metabolicznych w organizmie. Z tego względu suplementacja koenzymem Q10 jest podstawą terapii mitochondrialnej.

Leksykon Zdrowia