Kurkumina jest głównym bioaktywnym składnikiem kurkumy. Ma silne działanie przeciwzapalne
i przeciwutleniające. Jednak nie wszystkie jej zalety zostały do końca potwierdzone, dlatego przedstawiamy te najlepiej udokumentowane.

Czym jest kurkumina?

Kurkumina to substancja czynna zawarta w korzeniu kurkumy (Curcuma Longa). Jest jedną z najbardziej wszechstronnych naturalnych substancji. Posiada niezliczone korzyści zdrowotne.
Kurkuma zawiera kilka głównych składników zwanych kurkuminoidami, które zwykle stanowią około 3% jej masy
w preparatach dostępnych na rynku [1].

Kurkumina jest najbardziej aktywnym związkiem fitochemicznym spośród czterech kurkuminoidów występujących
w kurkumie. Kurkumina stanowi 77% kurkuminoidów [2]. Pozostałe trzy składniki zwykle zawierają 17% demetoksykurkuminy, 3% bisdemetoksykurkuminy, a pozostałe, czwarty ostatnio zidentyfikowany kurkuminoid, cyklokurkumin [3].

Należy zaznaczyć, że kurkuma nie jest dostępna biologicznie. Zatem należy stosować odpowiednia formę jej substancji czynnej kurkuminy, aby osiągnąć konkretne działania. [4, 5].

Kurkumina a mitochondria

Kurkumina wspomaga przenoszenie sygnałów międzykomórkowych, intensywność podziałów komórkowych, aktywność kaspaz (enzymów uczestniczących w procesie apoptozy), genów antyapoptotycznych, cząsteczek adhezyjnych, angiogenezę, tworzenie metastaz, jak również obniżanie aktywności NF – KB [6].

kurkumina, aktywuje łańcuch oddechowy, stymuluje biogenezę mitochondriów, hamuje syntezę nadtlenoazotynu. [Kuklinski. B. Mitochondria [...] 2017]

Stwierdzono, że kurkumina chroni przed stresem oksydacyjnym, szczególnie poprzez hamowanie peroksydacji lipidów
i wzrost poziomu glutationu, dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) oraz aktywności katalazy w nerkach, wątrobie i mózgu [7].

W badaniu na myszach dowiedziono, że suplementacja diety kurkuminą zmniejszyła dysfunkcję mitochondriów poprzez zmniejszenie peroksydacji lipidów i spowodowała wzrost aktywności ATPazy (enzymu odpowiedzialnego za produkcje energii w mitochondriach). Odkrycia te sugerują, że kurkumina może być dobrą alternatywą dla zapobiegania lub zmniejszania stresu nitrozatywnego i oksydacyjnego, a także dysfunkcji mitochondriów podczas otyłości i cukrzycy [8].

Niektóre grupy badawcze wykazały, że kurkumina jest w stanie wywołać biogenezę mitochondriów w różnych tkankach ssaków [9].

W innym badaniu kurkumina poprawiła aktywność mitochondrialną oraz zwiększyła biogenezę [10]. 

Kurkumina hamowała wytwarzanie ROS i wyczerpywanie ATP wywołane przez wolne kwasy tłuszczowe w bezalkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby (NAFLD). Leczenie kurkuminą nie tylko zwiększyło liczbę kopii mitochondrialnego DNA (mtDNA) w hepatocytach, ale także zwiększyło poziomy czynników transkrypcyjnych, które regulują biogenezę mitochondriów, w tym aktywowany przez proliferator peroksysomów receptora γ 1α (PGC1α), jądrowy czynnik oddechowy 1 (NRF1) i mitochondrialny czynnik transkrypcyjny A (Tfam). Ponadto kurkumina przyczyniła się do przeżycia komórek, na co wskazuje przywrócenie potencjału błony mitochondrialnej (MMP) i zahamowanie biogenezy mitochondrialnej [11]. 


Korzyści zdrowotne

Działa przeciwzapalnie i przeciwutleniająco

Kurkumina ma zarówno właściwości przeciwutleniające, jak i przeciwzapalne, zwiększa poziom glutationu i hamuje aktywację czynników prozapalnych takich jak NF-kappaB, cytokiny i IL-8 [12].

Hamuje enzymy które pośredniczą w powstawaniu stanów zapalnych [13].

Kurkumina zmniejsza stres oksydacyjny poprzez wiązanie się z żelazem, dzięki czemu zwalcza wolne rodniki.

U szczurów narażonych na dioksynę TCDD (występującą w Agent Orange) wykazano, że kurkumina zwiększa aktywność SOD w wątrobie, nerce i mózgu, aktywność katalazy (CAT) w sercu oraz peroksydazę glutationową (GPx) w sercu i mózgu [14].

Kurkumina walczy z wolnymi rodnikami poprzez podwyższanie poziomu witamin C i E oraz zapobieganiu peroksydacji lipidów i uszkodzeniu DNA [15].

Kurkumina ma silniejsze działanie przeciwzapalne niż aspiryna czy ibuprofen i jest porównywalna z terapią kortykosteroidami w chorobach zapalnych oka [16, 17].

Kurkumina znacznie obniżyła poziom stresu oksydacyjnego i poziomy markerów zapalnych (TNF-α) w mysim modelu przewlekłego zmęczenia i zapalenia prostaty [18, 19].

Kurkumina tłumi czynniki zapalne takie jak: IL-18 [20], PPAR-γ [21, 22] i hamuje mTOR [23, 24].

Co ważne, kurkumina może zmniejszać ból.U myszy kurkumina zmniejszała ból i stany zapalne poprzez wpływ na aktywność cholinergiczną w nerwach. W szczególności kurkumina aktywowała receptor nikotynowy (alfa 7-nACh), który od dziesięcioleci jest przedmiotem badań nad bólem i stanem zapalnym [25, 26].

Ochrona wątroby

Kurkumina poprzez zmniejszenie stanu zapalnego i peroksydacji lipidów oraz zwiększenie aktywności enzymów przeciwutleniających zapobiega stresowi oksydacyjnemu wywołanemu alkoholem [27] i zapobiega chorobom wątroby [28].

Kurkumina jest skuteczna w walce z zapaleniem dróg żółciowych na tle miażdżycowym poprzez zahamowanie namnażania miofibroblastów [29]

Kurkumina chroni wątrobę przed aflatoksyną [30].

Wrzody żołądka

Kurkumina stymuluje woreczek żółciowy do uwalniania żółci [31].

Biodostępna kurkumina pomaga w leczeniu wrzodów żołądka, hamując wydzielanie kwasu żołądkowego i hamując aktywność pepsyny [32, 33].

Hamuje reakcje autoimmunologiczne

Zwalcza autoimmunizację w chorobach takich jak: stwardnienie rozsiane, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca i IBD

Kurkumina hamuje choroby autoimmunologiczne poprzez redukcję cytokin zapalnych, takich jak IL-1beta, IL-6, IL-12, TNF-alfa i IFN-gamma oraz powiązane szlaki sygnalizacyjne JAK-STAT i NF-kappaB w komórkach odpornościowych [34].

Kurkumina łagodzi stwardnienie rozsiane (MS), reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycę i nieswoiste zapalenie jelit w modelach ludzkich i zwierzęcych [35].

Kurkumina pomaga w leczeniu zapalnej choroby jelit [36, 37] i pomaga zachować zdrowie pacjentom z nieaktywnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego [38].

U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów skuteczne było dawkowanie 500 mg kurkuminy + diklofenaku sodowego [39].

U pacjentów z zapaleniem nerek wywołanym przez toczeń układowy, krótkotrwała suplementacja kurkuminy zmniejszała zawartość krwi i białka w moczu oraz obniżała ciśnienie krwi [40].

Kurkumina chroni przed cukrzycą autoimmunologiczną [41].

Zwalcza drobnoustroje

Kurkumina jest zdolna do aktywacji receptora witaminy D, który jest ważny w zwalczaniu infekcji.

Kurkumina wykazuje również działanie przeciwwirusowe przeciwko grypie, adenowirusowi, wirusowi Coxsackie, HIV
i zmniejsza ekspresję genu wirusa zapalenia wątroby typu C [42].

Kurkumina w połączeniu z piperyną działa przeciwgrzybiczo i wykazuje aktywność przeciwko Candida albicans [43, 44, 45, 46].

Kurkumina w połączeniu z antybiotykami pomaga zmniejszyć zapalenie płuc [47].

Chroni przed toksycznością metali ciężkich

Kurkumina zmniejsza markery stanu zapalnego u myszy obciążonych miedzią i zmniejsza odpowiedź zapalną indukowaną glinem w mózgach szczurów [48, 49].

Kurkumina chroni przed uszkodzeniem DNA przez arsen, zmniejsza wytwarzanie ROS, peroksydację lipidów oraz zwiększa aktywność przeciwutleniaczy [50].

Kurkumina zmniejsza stężenie rtęci w tkankach [51].

U szczurów narażonych na rtęć kurkumina zmniejsza stres oksydacyjny i inne negatywne zmiany biochemiczne [52].

Kurkumina może być skuteczna jako leczenie wstępne w zatruciu rtęcią w wątrobie, nerkach i mózgu [53].

Kurkumina chroni przed toksycznym działaniem arsenu i fluoru [54].

Stwierdzono również, że kurkumina zmniejsza neurodegeneracyjne działanie fluoru na mózg [55].

Pomaga leczyć cukrzycę i otyłość

Kurkumina obniża poziom cukru we krwi, poprawia wrażliwość na insulinę, zmniejsza poziom cukru w ​​moczu,
a u niektórych myszy odwraca cukrzycę [56].

Biodostępne formy kurkuminy mogą powodować utratę nadmiernej masy ciała u osób z nadwagą [57].

Kurkumina obniża poziom cukru we krwi, stymulując wydzielanie insuliny z komórek trzustki [58]. Pomaga także w regeneracji trzustki [59].

Pomaga poprawić insulinooporność u szczurów [60] oraz zapobiega otyłości [61].

Kurkumina poprawiała wrażliwość na leptynę u szczurów ze stłuszczeniem wątroby, obniżając poziom cholesterolu LDL
i trójglicerydów [62].

Kurkumina poprawia czynność układu sercowo-naczyniowego i zmniejsza stres oksydacyjny u chorych na cukrzycę [63].

Dziewięciomiesięczna suplementacja kurkuminy znacznie ryzyko, że stan przedcukrzycowy przekształci się w cukrzycę typu II, jednocześnie poprawiając ogólną funkcję komórek trzustki [64].

Działa neuroprotekcyjnie

Kurkumina skutecznie walczy z zaburzeniami funkcjonowania mózgu [65]

Kurkumina podnosi poziom DHA (wielonienasyconego kwasu tłuszczowego) niezbędnego dla prawidłowej pracy mózgu [66]. Kurkumina aktywuje enzymy zaangażowane w syntezę DHA z ALA zarówno w tkankach wątroby, jak i mózgu [67].

Kurkumina przeciwdziała zaburzeniom poznawczym spowodowanym urazem mózgu, zmniejsza uszkodzenia oksydacyjne
i normalizuje poziomy BDNF (neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego, białko warunkujące funkcjonowanie neuronów cholinergicznych i dopaminergicznych), synapsyny I i CREB (białko – czynnik transkrypcyjny) [68].

W zwierzęcym modelu demencji kurkumina zapobiegała utracie pamięci, przywracała prawidłowy poziom glutationu, białka receptora insuliny i zmniejszała stres oksydacyjny [69].

Biodostępna kurkumina pomaga tworzyć nowe komórki mózgowe u dorosłych i hamuje pogorszenie funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera.

Kurkumina okazała się skuteczna w zmniejszaniu blaszki amyloidowej  – zmiany strukturalnej występujące w chorobie Alzheimera [70].

Kurkumina w połączeniu z piperyną wykazała silne działanie neuroprotekcyjne przeciwko neurodegeneracji  spowodowanej stanem zapalnym i stresem emocjonalnym [71].

Działa przeciwnowotworowo

Badania potwierdzają, że kurkumina moduluje wzrost komórek nowotworowych poprzez regulację wielu szlaków sygnałowych w tym: proliferacji komórkowej, przeżycia komórek, aktywacji kaspaz, supresji nowotworu. Opisano również, w jaki sposób kurkumina selektywnie niszczy komórki nowotworowe, nie wpływając na zdrowe komórki. [72]

Wykazano, że kurkumina nie tylko ogranicza wzrost nowych naczyń krwionośnych w guzach [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2758121/], ale także indukuje programowaną śmierć komórek w złośliwych komórkach raka mózgu (glejak), komórkach raka jamy ustnej [73], komórkach chłoniaka [74] , kości [75], mózgu [76] i komórkach czerniaka [77].

Kurkumina jest toksyczna jedynie dla mitochondriów komórek rakowych. [78]

Kurkumina hamuje rozwój złośliwych komórek w raku jamy ustnej, ale nie wpływa na prawidłowe komórki [79].

W badaniu u kobiet chorujących na raka piersi stwierdzono, że kurkumina podawana doustnie w dawce 6 g / dzień poprawia skuteczność leczenia raka piersi [80].

Kurkumina aktywuje jądrowy receptor witaminy D, który jest związany z chemoprotekcją przeciw nowotworom jelit [81]

Kurkumina jest skutecznym środkiem przeciwko białaczce, bez zagrożenia dla zdrowych komórek [82]. Kurkumina w połączeniu z ekstraktem z zielonej herbaty EGCG sprzyja śmierci komórek w przewlekłej białaczce limfocytowa [83].

W komórkach płuc kurkumina zwalcza wolne rodniki tlenowe, działa przeciwutleniająco (poprzez modulację poziomu glutationu) oraz środek przeciwzapalny poprzez hamowanie IL-8 [84].

Wykazano, że kurkumina aktywuje programowaną śmierć komórki [85], a także hamuje wzrost raka płuc poprzez szlaki mitochondrialne [86, 87, 88].

Bioaktywność

Kurkumina dostarczana w pożywieniu jako przyprawa wykazuje niewielką biodostępność ze względu na swój hydrofobowy charakter cząsteczki (odpychanie cząsteczek wody, niska rozpuszczalność) [89]. W organizmie tworzy ona wówczas ciężkostrawne kompleksy, które w większości zostają wydalone.

W celu zwiększenia przyswajalności kurkuminy jej cząsteczki zamyka się w specjalnej skrobiowej otoczce, która tworzy „płaszcz ochronny” i zwiększa rozpuszczalność kurkuminy w wodzie nie powodując łączenia jej z innymi związkami [90, 91].

Dzięki temu kurkumina zostaje przetransportowana do jelita cienkiego w nienaruszonej formie. Dopiero tam jest stopniowo uwalniana z kapsułki i bezpośrednio wchłaniana przez komórki błony śluzowej jelit. Taka forma wykazuje bardzo wysoką biodostępność oraz efektywność stosowania.

Dodanie piperyny związku zawartego w czarnym pieprzu, zwiększa wchłanianie kurkuminy we krwi o 200% [92].

Kurkumina jest rozpuszczalna w tłuszczach, dlatego zaleca się jej spożywanie z dodatkiem zdrowych tłuszczy.

Badania wykazują, że kurkumina w obecności witaminy D zwiększa aktywację białka przeciwdrobnoustrojowego w organizmie. Ponadto sama witamina D słynie z właściwości wzmacniających układ immunologiczny. Zatem połączenie obu substancji – kurkuminy oraz witaminy D wzmacnia odporność na działanie patogenów.

Suplementacja i dawkowanie

W celach profilaktycznych i leczniczych zaleca się stosowanie od 1-2 gramów rano, a niekiedy nawet od 3-5 gramów kurkumy dziennie [94].

Stwierdzono, że bezpieczna dawka kurkuminy bez skutków ubocznych  maksymalnie 10 g / dobę [95]. 

Potencjalne ryzyko i skutki uboczne

Jak dowiedziono w wielu badaniach, kurkumina w niskich dawkach działa jak silny przeciwutleniacz, usuwając ROS.

Badania in vitro sugerują, że przy wysokich dawkach kurkumina, że może faktycznie indukować ROS, co prowadzi do uszkodzenia DNA [96, 97].

Natomiast w żywym organizmie kurkumina podawana doustnie metabolizowana jest w jelicie co może zmieniać siłę jej działania na komórki [98]. Zatem podniesienie jej poziomu w osoczu krwi poprzez spożycie doustne będzie różniło się od poziomów, które osiagnieto w badaniach in vitro (na komórkach w probówkach).

Mimo tego wiele badań wykazało, że wysokie spożycie 10 g / dzień nie wykazało żadnych negatywnych skutków ubocznych [99, 100]

Szansa dla chorych na miopatię

Suplementacja witaminy B3 może łagodzić rozwój miopatii usprawniając metabolizm mitochondrialny. Witamina ta jest prekursorem związku NAD+ niezbędnego dla oddychania komórkowego i pozyskiwania energii, której brakuje komórkom mięśni podczas tej choroby.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
curcuma
Kompozycja zwierająca wciąg z kurkumy, witaminę D oraz odpowiednio dobrane składniki
Reklama
curcuma
Kompozycja zwierająca wciąg z kurkumy, witaminę D oraz odpowiednio dobrane składniki
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med