Zespół suchego oka
Problemy z oczami – skutek niedoborów żywieniowych zespół suchego oka, choroby oczu, problemy z oczami, zaburzenia widzenia,

Coraz więcej osób  cierpi z powodu pojawiającego bólu gałki ocznej, nadmiernego łzawienia oczu, zapalenia spojówek, czy też pogorszenia się wzroku. W takich chwilach najczęściej sięgamy po krople do oczu i działamy objawowo.

Może warto zastanowić się nad tym, jaka jest przyczyna takiego zjawiska? Narząd wzroku jest bowiem bardzo delikatną ,,materią”,  a nikt z nas nie chce ryzykować utraty lub upośledzenia tak ważnego zmysłu. Za ten stan rzeczy odpowiadają dwie główne zmiany, które wymusił na nas rozwój cywilizacji.

Pierwsza z nich to, oczywiście, warunki w jakich korzystamy z naszych oczu.

Wzrok nie jest dostosowany do patrzenia z bliska na monitor komputera. Naświetla on oczy, niemal tak, jakbyśmy patrzyli w słońce. Co gorsza, podczas pracy z komputerem zapominamy o mruganiu. To jest właśnie główną przyczyną łzawień czy przekrwień u osób, które spędzają całe godziny wpatrzone w literki na ekranie. Charakterystycznym objawem jest mocne łzawienie po wyjściu z domu, szczególnie gdy wieje wiatr – brak mrugania doprowadza dosłownie do wysychania oczu (mruganie ma taką właśnie główna rolę – nawilżanie powierzchni), dlatego oczy pieką i mocno łzawią gdy są wystawione na silne bodźce po długim czasie wysuszania. Również niedobory pokarmowe są bardzo ważnym czynnikiem potęgującym wrażliwość oczu na wysuszenie, ale do tego przejdę później.

Nie bez znaczenia jest też fakt zmniejszenia ilości światła, które nas otacza. Nawet w jasno oświetlonym pokoju jest go wielokrotnie, czasem dziesiątki razy mniej, niż na zewnątrz. Dla przykładu, natężenie światła w normalnie oświetlonym pokoju wynosi średnio 700 luksów, podczas gdy w czasie pochmurnego dnia na zewnątrz – średnio 20 000 luksów3. Częściowym rozwiązaniem jest stosowanie mocniejszych żarówek, najlepiej takich, które generują widmo światła podobne do słonecznego – przy okazji mają one dość silne działanie antydepresyjne.

Niewiele możemy zrobić, by chronić nasze oczy – najważniejszy narząd zmysłu – przed działaniem zewnętrznym. Musimy korzystać z komputerów, czytać, pisać. Musimy pracować wewnątrz budynków….

Możemy co prawda pamiętać o częstszym mruganiu, kupić jaśniejsze oświetlenie, częściej przebywać na zewnątrz – wszystko to są jednak rozwiązania połowiczne, rzeczywistość w której żyjemy uniemożliwia nam bardziej zdecydowane działania.

Uwaga na niedobory pokarmowe

Tu jednakże dochodzimy do drugiej z poważnych zmian, jakie zaszły w naszym życiu – sposób odżywiania, a przede wszystkim niedobory pokarmowe, które pojawiły się w ciągu ostatnich kilku pokoleń. Jemy więcej, nawet dużo więcej niż nasi przodkowie – ale ilość niestety nie przeszła w jakość.

Z punktu widzenia biologii jesteśmy zwykłymi małpami i nasze przewody pokarmowe niemal niczym się nie różnią od tych, jakie ma szympans czy goryl. Porównując jednak skład diety goryla czy szympansa oraz człowieka, różnice są kolosalne. I tu pojawiają się suplementy diety, a raczej mitoceutyki – czyli substancje działające bezpośrednio na mitochondria komórek.

Dlaczego warto stosować mitoceutyki?

Dlatego, że bez większych problemów możemy dostarczyć komórkom to, co normalnie znajduje się w całym koszu owoców i warzyw. Co więcej, nawet jeśli zamierzamy zmienić dietę na zdrową – nie zawsze wystarczy to, aby uzupełnić niedobory które pogłębiały się przez długie lata….

Jedną z przyczyn osłabienia wzroku  jest przede wszystkim deficyt energetyczny komórek, które w oku się znajdują. Komórki oka narażone są na ciągły stres oksydacyjny, z uwagi na wyjątkowo dużą ilość energii którą muszą przetworzyć, a także dość słabe ukrwienie. Można to  w bardzo prosty sposób zniwelować. Wystarczy podnieść wydajność mitochondriów komórkowych. Jeśli zwiększymy aktywność mitochondriów, poprawi się przepływ krwi oraz ochrona oka przed działaniem wolnych rodników tlenowych. Do tej pory wykazano skuteczne działanie następujących składników dietetycznych:

Koenzym Q10

Jest on podstawą procesu energetycznego zachodzącego wewnątrz komórki. Regularne przyjmowanie koenzymu Q10 znacznie wpływa poprawę wzroku2,3. Jego niedobory są również  dość ściśle powiązane z ryzykiem chorób serca i nowotworów, dlatego powinno się go suplementować również po to, aby się przed nimi ustrzec. Większość dostępnych preparatów nie zawiera odpowiednio wysokiej dawki – powinno się celować pomiędzy 100 a 200 mg dziennie.

Tauryna

Przyjmowanie tauryny poprawia również  ostrość widzenia7. Dawkowanie – około 500 mg.

Kwas liponowy

Jego obniżony poziom w organizmie jest jedną z przyczyn wielu schorzeń – suplementacja zapobiega chorobom krążenia8, demencji starczej9, czy chorobie Alzheimera10. Badania potwierdziły też jego skuteczność w stymulacji przemian energetycznych w komórkach plamki żółtej11. Standardowa dzienna dawka to 100 mg, powinna jednak być rozbita na kilka porcji w ciągu dnia, na przykład rano i wieczorem.

Cynk

Jeden z najczęściej spotykanych niedoborów – i najłatwiejszych w uzupełnieniu, przy okazji mających też największy wpływ na nasze zdrowie. W zasadzie każda wizyta u lekarza powinna się zacząć od przepisania cynku w dużych dawkach. Pozwoliłoby to zmniejszyć zachorowania na większość schorzeń, dla przykładu w jednym z badań osoby z najniższym poziomem cynku zapadały na raka niemal pięciokrotnie częściej niż te z wysokim12.  Badania wykazały wysoką skuteczność tego pierwiastka w zapobieganiu chorobom oczu oraz cofania już istniejących13,14,15. Ważna jest odpowiednio wysoka dawka – niedobory cynku rozwijają się latami, osoby w wieku podeszły mają problemy z prawidłowym jego przyswojeniem. Aby uzupełnić wieloletnie niedobory potrzeba przyswoić ponad 1500 mg tego pierwiastka, co przy przyswajalności rzędu 15% oznacza konieczność przyjęcia 10 000 mg. Standardowo stosowane dawki 10 mg wymagają suplementacji trwającej ponad 3 lata, a jeśli w diecie jest niewiele cynku – 10 mg zaledwie wystarczy na wyrównanie codziennego bilansu i w ogóle nie uzupełni niedoboru. Powinno się przyjmować przynajmniej 50 mg dziennie, nie więcej jednak niż 100, najlepiej rozbite na porcje.

Miedź

Niezbędna jako dodatek do suplementacji cynkiem – wysokie dawki doprowadziłyby do jej braków w organizmie. Niedobory miedzi są przyczyną pogorszenia jakości wzroku16, zmęczenia, ryzyka chorob krążenia i osteoporozy18,19. Około 25% populacji w krajach rozwiniętych nie spożywa odpowiedniej ilości miedzi17. Osoby, które mają problemy z oczami, mają obniżony poziom miedzi20.

Niacyna

Niacyna (w nietoksycznej formie niacynamidu) jest jednym z ważniejszych suplementów przy problemach ze wzrokiem. Powoduje zwiększenie przepływu krwi, nie tylko oczyszczając i odżywiając znajdujące się tam komórki22,23, ale także znacznie poprawiając ogólne funkcje mózgu – pamięć, koncentrację21. Bez niej pozostałe substancje nie byłyby skutecznie transportowane w tamtą okolicę. Dawka powinna być nieco większa od rekomendowanego 100% zapotrzebowania, czyli wyższa niż 35 mg.

Luteina

Jeden z najważniejszych suplementów dla zdrowego wzroku. Już dawno podejrzewano, że jej niedobory mogą być przyczyną24, zaś niedawno przeprowadzone badanie wykazało, że suplementacja przy już istniejącej chorobie oczu znacząco pomaga25. Dawkowanie – zazwyczaj spotyka się dawki rzędu 15-20 mg, jest to wystarczające.

Mangan

Jedyny pierwiastek, który jest w stanie zabezpieczać mitochondria komórek przed stresem oksydacyjnym. Wykazano, że jedną z przyczyn problemów ze wzrokiem  jest odkładanie się kadmu27,28Mangan był najskuteczniejszą „obroną” przed tym zjawiskiem26. Dawki – kilka do kilkunastu mg.

Zeaksantyna

Drugi (obok luteiny) barwnik znajdujący się w oku. Osoby spożywające zwiększone jej ilości miały obniżone ryzyko zachorowania na AMD, a także na szereg innych schorzeń wzroku29-30.

Selen

Suplementacja w Polsce jest dość istotna – mamy niższy poziom w glebie, a przez to dość powszechne niedobory31, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem schorzeń zakaźnych32 czy nowotworów33. W przypadku problemów ze  wzrokiem jego działanie nie jest aż tak istotne – ale chorzy mają lekko obniżony poziom34,35, teoretycznie wyższe dawki selenu powinny chronić przed chronicznym zwyrodnieniem przeciążonych naczyń krwionośnych oka36.

 

Bibliografia:

  1. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15947501
  2. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12913326
  3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18375059
  4. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18925970
  5. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22322924
  6. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17324285
  7. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19998523
  8. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17605107
  9. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16989905
  10. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16249512
  11. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3518236/
  12. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3277606
  13. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11594957
  14. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11594942
  15. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20451943
  16. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20077283
  17. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7886057
  18. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7007558
  19. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18848316
  20. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2149078
  21. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1772410/
  22. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16877271
  23. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15671301
  24. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15117055
  25. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18948096
  26. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17631267
  27. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19254715
  28. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20216418
  29. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17846363
  30. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11934251
  31. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10604206
  32. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23878355
  33. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1486813
  34. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7678730
  35. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15533634
  36. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18175738
  37. Kromhout D. Essential micronutrients in relation to carcinogenesis. Am J Clin Nutr. 1987;45(5 Suppl):1361-1367.
  38. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12042450
  39. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21705085
  40. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2065724
  41. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11594942
  42. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23582353
magnez

Magnez określamy jako molekułę życia, ponieważ jako jedyny umożliwia wykorzystanie energii ATP. Samo ATP nie jest wykorzystywane w komórkach. Dopiero po przyłączeniu jonów magnezu cząsteczka ATP chroniona jest przed rozłożeniem jej przez enzymy.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Diabetes BilDi ®
Suplement diety przeznaczony dla osób chcących zadbać o prawidłową gospodarkę glukozy we krwi.
Reklama
Diabetes BilDi ®
Suplement diety przeznaczony dla osób chcących zadbać o prawidłową gospodarkę glukozy we krwi.
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med