Ukłucie kleszcza groźne dla bakterii jelitowych
Ukłucie kleszcza groźne dla bakterii jelitowych? kleszcze, bakterie jelitowe

Nadchodzi lato, które sprzyja częstym spacerom po lesie, wycieczkom rowerowym, piknikom, czy biwakom. Lato to też czas boreliozy. Znana jako choroba z Lyme, borelioza jest chorobą wywołaną przez bakterię z gatunku Borrelia burgdorferi, która jest przenoszona przez kleszcze
z rodzaju Ixodes. Bakteria dostaje się do organizmu człowieka w wyniku ukłucia przez kleszcza. Ślina kleszcza zawiera substancje, które zakłócają reakcję immunologiczną organizmu człowieka w miejscu ugryzienia i z tego powodu łatwiej dochodzi do infekcji. Powstawanie tzw. rumienia wędrującego jest odpowiedzią układu immunologicznego na bakterie. Brak rumienia nie oznacza, że do infekcji nie doszło.

Liczba chorych na boreliozę rośnie z roku na rok coraz bardziej. Borrelia burgdorferi jest bakterią, która atakuje głównie tkankę nerwową, mięśniową oraz łączną. To bardzo uciążliwa choroba, trudno wykrywalna i ciężka w leczeniu.

Jak rozpoznać boreliozę?

Pierwszym i najbardziej charakterystycznym objawem boreliozy jest pojawienie się tzw. rumienia wędrującego w miejscu ukłucia przez kleszcza. Rumień ten ma zdolność do obwodowego rozrastania się. Zazwyczaj towarzyszą mu objawy podobne do grypy.  Rumień i objawy chorobowe przechodzą po miesiącu. Infekcja Borellia burdorferi może przebiegać różnie. Najczęściej pod postacią zapalenia stawów lub neuroboreliozy, albo jako zapalenie mięśnia sercowego. Prawidłowa diagnostyka choroby jest trudna. Boreliozę leczy się za pomocą antybiotyków, ale nie zawsze antybiotykoterapia daje oczekiwane efekty. Nie we wszystkich przypadkach jest ona skuteczna. Długa terapia antybiotykiem może doprowadzić do całkowitego wyniszczenia bakterii flory jelitowej. Zaburzenie równowagi flory jelitowej może prowadzić do produkcji mniejszej ilości witamin i obniżenia odporności oraz do nasileń infekcji.

Czym jest flora jelitowa? Jak antybiotyki wpływają na florę jelitową?

Flora bakteryjna jelit, zwana mikroflorą jelit czy mikrobiomem, to zespół mikroorganizmów (najczęściej bakterii
i grzybów) tworzących ekosystem w jelitach. Bakterie flory jelitowej są bardzo potrzebne człowiekowi. Mikroflora zwiększa stopień wykorzystania składników żywności, pomaga w produkcji witamin, hamuje  rozwój i wzrost patogenów, stymuluje  układ immunologiczny oraz wydziela związki, które uszczelniają jelita. Mikroflora składa się głównie z bakterii oraz grzybów. Antybiotykoterapia niszczy zarówno bakterie niekorzystne dla człowieka, jak i te korzystne. Bakterie flory jelitowej chronią przed przerostem patogenów i w związku z tym zapobiegają infekcjom. Niszczenie naturalnej mikroflory prowadzi do zaburzeń w produkcji witamin, czego skutkiem są niedobory witaminowe. Zaburzenia flory jelit może przyczynić się do zaburzeń trawienia, gdyż niektóre składniki pokarmowe trawione są za pomocą bakterii występujących w jelicie. Nieszczelność jelit może prowadzić do rozwoju różnych alergii pokarmowych. Bakterie wydzielają także substancje, które pobudzają układ odpornościowy do pracy. Oczywiście, nie można się bać stosowania antybiotyków. Leki te uratowały życie milionom ludziom na całym świecie. Należy je jednak odpowiednio dobrać, aby były skuteczne i wzmacniać na bieżąco jelita.

Jak zadbać o florę jelit?

Przede wszystkim najlepiej jest wykonać badania sprawdzające jakie bakterie w naszej florze jelit dominują, a jakich jest mało i dobrać odpowiedni probiotyk. Dodatkowa suplementacja także wzmocni jelita.

Molkur – czysta serwatka –  produkt, który stwarza odpowiednie warunki do rozwoju flory jelit. Reguluje pH oraz zawiera witaminy i inne związki, które stają się idealną pożywką stymulującą wzrost dobrych bakterii jelitowych.

Dodatkowa suplementacja ma też na celu wzmocnienie odporności. Suplementacja tego rodzaju może być przydatna w okresach zwiększenia zachorowań, przeziębień.

Witamina D3 – mieszkańców naszej strefy klimatycznej cierpi na niedobór witaminy D3. Synteza  tej niezwykle ważnej witaminy zachodzi przy pomocy promieni słonecznych. Często organizm produkuje ją w bardzo małych ilościach, stąd istnieje konieczność dostarczania jej w większych ilościach z zewnątrz.

Cynk – dość często występują niedobory tego pierwiastka. Cynk potrzebny jest opsoninom, które ułatwiają niszczenie bakterii. Dlatego jest tak ważny dla ludzkiego układu immunologicznego. Trzeba pamiętać, że suplementacja bardzo wysokimi dawkami cynku (powyżej 30 mg dziennie, przez ponad miesiąc może doprowadzić do spadku poziomu miedzi, co z kolei może osłabić odporność – warto dodatkowo zainwestować w jakiś preparat z miedzią, pamiętając, by nie brać go w ten sam dzień, co cynk. Cynk aktywuje szereg enzymów, m.in. aldolazy, enolazy, celulazy, arginazy, karnozydazy, dipeptydazy i inne. Pełni rolę aktywatora enzymów, m.in. dehydrogenazy alkoholowej, dehydrogenazy mleczanowej, dehydrogenazy jabłczanowej, dehydrogenazy glutationowej, dehydrogenazy 3-fosforoglicerynowego, anhydrazy węglanowej.

Witamina B12 – będzie bardzo pomocna we wspomaganiu leczenia neuroboreliozy. Witamina ta bierze udział w wytwarzaniu neuroprzekaźników, które mogą wpływać na nasze zachowanie i nastrój.

Witamina C – powszechnie wiadomo, że witamina C stymuluje odpowiedz układu immunologicznego poprzez pomoc w stymulacji wytwarzania przeciwciał. Należy pamiętać, że najlepsza witamina C to ta o przedłużonym uwalnianiu. Taka witamina zapewnia uwalnianie stałych dawek regularnie i tym samym nie obciąża nerek.

Omega-3 – Kwasy omega 3 stymulują odpowiedz układu immunologicznego oraz wzmacniają membrany mitochondriów. Preparat zawiera dodatkowo witaminę E, która chroni kwasy tłuszczowe przed degradacją.

Spowolnij siwienie

Przedwczesne siwienie może być oznaką osłabienia bariery antyoksydacyjnej, a dokładniej: niedoboru glutationu oraz enzymu peroksydazy glutationowej. Enzym ten chroni nas (oraz kolor naszych włosów) przed szkodliwym działaniem nadtlenku wodoru (H2O2)

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Cynk dwuwartościowy MSE
Pomaga zachować zdrowe włosy, paznokcie i skórę
EnzOmega MSE
Naturalne, najwyższej czystości KWASY OMEGA 3. Wysoka porcja 750 mg
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
Reklama
Cynk dwuwartościowy MSE
Pomaga zachować zdrowe włosy, paznokcie i skórę
EnzOmega MSE
Naturalne, najwyższej czystości KWASY OMEGA 3. Wysoka porcja 750 mg
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
Witamina C MSE matrix
Lewoskrętna witamina C o przedłużonym uwalnianiu - aż do 8 godz. 500 mg
Witamina D3 MSE
Wysoka porcja 2.000 IU - Monopreparat, mitoceutyk
molkur
MOLKUR jest w 100 % naturalnym preparatem na bazie koncentratu serwatki, bogatym w minerały, mikroelementy i kwas mlekowy.
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med