Lactobacillus casei – poznaj 21 potwierdzonych korzyści zdrowotnych

Udowodnione naukowo działanie L. casei. Dowiedz się, w jakich schorzeniach suplementacja tych bakterii probiotycznych może być pomocna.

21 potwierdzonych korzyści zdrowotnych Lactobacillus casei

Suplementy probiotyczne zawierające L. casei stosuje się w celu zapobiegania lub leczenia biegunki i innych problemów z układem pokarmowym. Dowiedziono również jego działanie przeciwutleniające. Dzięki temu może okazać się pomocny w stanach zapalnych, prawidłowej reakcji na stres czy wspieraniu odporności. Przeczytaj artykuł, aby poznać więcej możliwości tego szczepu.

Co to jest Lactobacillus casei?

Lactobacillus casei jest gram-dodatnią, niepatogenną bakterią kwasu mlekowego [1].  Występuje w fermentowanych produktach mlecznych i roślinnych oraz w przewodzie pokarmowym ludzi i zwierząt [2, 3].

Jako suplement diety wykazano, że Lactobacillus casei poprawia równowagę mikrobiologiczną jelit, łagodzi zapalenie stawów, cukrzycę typu 2 [4] oraz sprawdza się w wielu innych dolegliwościach.

Korzyści zdrowotne wynikające z L. casei

  1. Może działać jako przeciwutleniacz

Przeprowadzono badanie wśród 32 zdrowych osób, którym podawano L. casei w połączeniu z prebiotykiem inuliną. Wykazano, że to połączenie zawierające L. casei (4 × 108 CFU) z inulinę (400 mg) może mieć pozytywny wpływ na zdolność przeciwutleniającą ludzkiego osocza i aktywność enzymów przeciwutleniających (SOD, CAT i GPx) [5].

Podawanie szczepu L. casei u szczurów zmniejszyło stres oksydacyjny wywołany aflatoksyną i spowodowało znaczną poprawę wszystkich biochemicznych i histologicznych parametrów wątroby [6].

  1. Może redukować stany zapalne

Szczep L. casei wykazuje działanie przeciwzapalne [7]. Podawanie L. casei myszom na diecie wysokotłuszczowej hamowało cytokiny stany zapalnego [8].

U myszy L. casei wpływa korzystnie na rozwój innych pożytecznych szczepów (Lactobacilli) i mikrobiomu. Dzięki temu zmienia ekspresję cytokin w kierunku odpowiedzi przeciwzapalnej [9].

U starszych osób z obniżoną odpornością przyjmowanie L. casei poprawiło aktywność komórek odpornościowych (NK) i działanie przeciwzapalne cytokin [10].

Podawanie L. casei myszom chroniło je przed anafilaksją (ostrym zapaleniem alergicznym) i autoimmunologicznym zapaleniem stawów [11].

Aktywne kultury L. casei mogą przeciwdziałać prozapalnemu działaniu E. coli na błonę śluzową jelit w chorobie Leśniowskiego-Crohna poprzez obniżenie poziomu cytokin prozapalnych [12, 13].

  1. Może ograniczać negatywne skutki stresu

Przyjmowanie L. casei przez studentów pozwoliło obniżyć wysoki poziom kortyzolu wywołany stresem i częstość występowania objawów fizycznych stresu [14].

Z kolei u szczurów lactobacillus casei hamował wydzielanie kortykosteronu (hormonu o podobnym działaniu do kortyzolu) we krwi [15].

Podobnie, gdy L. casei był podawany studentom medycyny w celu sprawdzenia ich odpowiedzi na stres, bakteria ta podwyższyła poziom serotoniny, obniżyła odsetek osób doświadczających typowych objawów ze strony układu pokarmowego i przeziębienia oraz skróciła czas ich trwania [16].

  1. Może poprawiać odporność

L. casei działając w przewodzie pokarmowym, wzmacnia układ odpornościowy  [17, 18].

Ponadto stymuluje produkcję tlenku azotu, cytokin i prostaglandyn, które pomagają zwalczać infekcje [19].

L. casei sprzyja przywróceniu immunosupresji wywołanej przez środki chemioterapeutyczne u myszy, poprzez aktywację komórek NK, cytotoksycznych komórek T i makrofagów [20]. Są to białe krwinki, które rozpoznają i eliminują komórki nowotworowe i zainfekowane.

Przyjmowanie szczepu L. casei zmniejszyło częstość występowania i czas trwania infekcji górnych dróg oddechowych u zdrowych pracowników biurowych w średnim wieku [21].

Również wśród zdrowych osób pracujących w systemie zmianowym L. casei zmniejszyło częstość występowania powszechnych chorób zakaźnych przewodu pokarmowego i układu oddechowego. Zanotowano krótszy czas trwania gorączki, był niższy wzrost liczby i aktywności komórek leukocytów, neutrofili i komórek NK [22].

U mężczyzn i kobiet trenujących dyscypliny wytrzymałościowe, L. casei obniżył liczbę zachorowań na zakażenia górnych dróg oddechowych oraz ich objawów [23].

  1. Może łagodzić skutki infekcji wirusowych

Dłuższe przyjmowanie L. casei pozwala złagodzić gorączkę wywołaną przez wirusowe zapalenie żołądka i jelit u osób starszych [24].

  1. Może zapobiegać chorobom zapalnym stawów

Suplementacja L. casei pomaga złagodzić objawy i poprawić cytokiny zapalne u kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów [25].

L. casei chroni myszy przed autoimmunologicznym zapaleniem stawów [26], a jego spożycie przed infekcją znosi zapalenie jelit i stawów wywołane przez Salmonella u myszy [27].

L. casei pozytywnie przyczynia się do leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów u szczurów, zmniejszając ból, reakcje zapalne i degradację chrząstki stawowej.

L. casei wraz z glukozaminą zmniejszały ekspresję różnych cytokin prozapalnych i metaloproteinaz macierzy, jednocześnie regulując w górę cytokiny przeciwzapalne [28].

Podobnie L. casei skutecznie tłumił objawy reumatoidalnego zapalenia stawów u szczurów, obrzęk łap, infiltrację limfocytów i niszczenie tkanek chrzęstnych. Zwiększono cytokiny przeciwzapalne, a zmniejszono cytokiny prozapalne [29, 30, 31].

  1. Może łagodzić alergie

Wśród osób z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa stosowanie L. casei wykazało znaczące obniżenie poziomu cytokin indukowanych antygenem, co wskazuje, że suplementacja L. casei moduluje odpowiedzi immunologiczne w alergicznym nieżycie nosa i może potencjalnie złagodzić nasilenie objawów [32].

L. casei zmniejszało objawy zapalenia płuc, a także ilość cytokin prozapalnych u zainfekowanych myszy [33].

  1. Może chronić przed Candidą

Dodatek L. casei do diety u myszy zwiększał odporność na zakażenie C. albicans. L. casei normalizowała odpowiedź immunologiczną, umożliwiając efektywną rekrutację i aktywację fagocytów, a także skuteczne uwalnianie cytokin prozapalnych [34].

Nawet nieaktywne formy L. casei chroniły myszy z niedoborem odporności przed C. albicans [35].

  1. Może dbać o zdrowie jamy ustnej

Podanie L. casei doustnie zmniejszyło liczbę bakterii chorobotwórczych przyzębia u zdrowych osób z łagodnym i/lub umiarkowanym zapaleniem przyzębia [36].

  1. Może redukować ryzyko chorób sercowo-naczyniowych

L. casei poprawia wrażliwość na insulinę, ważny czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, zwłaszcza udaru mózgu i choroby wieńcowej [37].

Ponadto wykazano, że obniża poziom cholesterolu w eksperymentach laboratoryjnych [38].

  1. Może przeciwdziałać otyłości

Suplementacja L. casei pomagała w redukcji masy ciała u szczurów karmionych dietą wysokotłuszczową [39].

Podawanie L. casei poprawiało tolerancję glukozy i zmniejszało insulinooporność u myszy z otyłością wywołaną dietą [40].

  1. Może pomagać w walce z cukrzycą

L. casei zmniejsza hiperglikemię – szybkie podnoszenie poziomu glukozy we krwi u szczurów [41].

Ponadto długotrwałe spożywanie L. casei poprawia oporność na insulinę i nietolerancję glukozy u szczurów karmionych dietą wysokotłuszczową [42], szczurów z hiperinsulinemią [43] i otyłych myszy [44].

L. casei znacznie obniża poziom cytokin prozapalnych i neutrofili we krwi u szczurów z cukrzycą, obniżając ryzyko cukrzycy i jej powikłań [45].

L. casei poprawia tolerancję glukozy, dyslipidemię, i odporność na stres oksydacyjny u myszy z cukrzycą typu 2 [46].

  1. Może wywierać korzystny wpływ na przewód pokarmowy

L. casei ma pozytywny wpływ na skład i różnorodność mikroflory jelitowej. Spożywanie odpowiedniej ilości L. casei wpływa na rozrost pozytywnych szczepów: Prevotella, Lactobacillus, Faecalibacterium, Propionibacterium, Bifidobacterium i niektórymi Bacteroidaceae i Lachnospiraceae. Natomiast hamuje rozwój niekorzystnych bakterii: Clostridium, Phascolarctobacterium, Serratia, Enterococcus, Shigella [47].

L. casei zmniejszał szkodliwe działanie Pseudomonas i Acinetobacter [48].

Fermentowane mleko zawierające L. casei pozwalało zachować różnorodność mikroflory jelitowej, złagodziło objawy ze strony układu pokarmowego i zapobiegło wzrostowi poziomu kortyzolu u zdrowych studentów medycyny narażonych na stres akademicki [49].

  1. L. casei może łagodzić zaparcia i biegunkę

Długotrwałe spożywanie sfermentowanego mleka zawierającego L. casei łagodziło objawy związane z zaparciami i skróciło czas leczenia hemoroidów u kobiet po porodzie [50].

Fermentowany napój mleczny zawierający L. casei łagodził nieregularne wypróżnienia i zmniejszało zaparcia u pacjentów z gastrektomią [51].

Suplementacja L. casei zmniejszyła ryzyko biegunki po antybiotykoterapii [51, 52],

Ponadto zmniejsza częstość występowania, czas trwania i nasilenie biegunki u dzieci. [53, 54]

  1. L. casei może redukować stany zapalne jelit

L. casei jest skuteczny w leczeniu uszkodzenia jelita cienkiego spowodowanego stosowaniem aspiryny [55],

Szczep ten indukował nawet całkowite wyleczenie myszy z celiakią [56] i łagodził zapalenie jelita grubego u szczurów [57] i myszy [58].

  1. L. casei może zmniejszać objawy IBD

L. casei zmniejsza nasilenie zespołu jelita drażliwego u myszy [59].

Może przeciwdziałać prozapalnemu działaniu E. coli na zapalenie błony śluzowej jelit w chorobie Leśniowskiego-Crohna poprzez obniżenie poziomu cytokin prozapalnych [60].

  1. Może przeciwdziałać H. pylori

L. casei był skuteczny przeciwko H. pylori w badaniach na modelu komórkowym in vitro [61].

  1. Może wspierać funkcjonowanie wątroby

L. casei łagodzi indukowane alkoholem uszkodzenie komórek wątroby [62].

W badaniu na modelu zwierzęcym serwatka zawierajaca L. casei znacząco obniżała podwyższone poziomy aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej i trójglicerydów; zwiększała aktywność przeciwutleniającą i poprawiała parametry wątroby [63].

L. casei chroni przed wystąpieniem niealkoholowego stłuszczenia wątroby (NAFLD) u myszy [64] i hamuje jego rozwój, zmniejszając stężenie lipopolisacharydu we krwi, tłumiąc stany zapalne i zwłóknienie w wątrobie [65].

W badaniu na szczurach z ostrą niewydolnością wątroby L. casei hamował prozapalne cytokiny, łagodził stany zapalne wątroby, zapobiegał uszkodzeniom jelit i modulował mikroflorę jelitową poprzez zwiększenie poziomu pożytecznych szczepów Lactobacillus i Bifidobacterium [66].

  1. Może działać antynowotworowo

Szczep L. casei reguluje śmierć komórek nowotworowych poprzez aktywację makrofagów i modulowanie odpowiedzi immunologicznej gospodarza [67].

Ponadto działa cytotoksycznie na różne typy komórek nowotworowych [68].

W jednym z badań L. casei był w stanie hamować wzrost komórek nowotworowych u sób z białaczką [69].

L. casei zmniejszał migrację  i inwazję komórek raka jelita grubego [70, 71]

Co więcej, hamował wzrost ludzkich i mysich komórek raka jelita grubego i powodował 80% zmniejszenia objętości nowotworu u leczonych myszy [72].

Podawanie fermentowanego mleka z L. casei opóźniało wzrost guza u myszy z rakiem piersi, zarówno gdy podawano je zapobiegawczo, jak i w ramach leczenia. Dodatkowo zmniejszył unaczynienie guza i przerzuty do płuc oraz wydłużył przeżycie [73, 74, 75].

Spożycie izoflawonów sojowych w połączeniu z L. casei zmniejszyło ryzyko raka piersi wśród japońskich kobiet [76].

Podanie L. casei znacznie obniżyło odsetek nawrotów raka pęcherza i raka jelita grubego u chorych na raka [77].

  1. Może chronić nas przed toksynami

Lactobacillus casei może wiązać się z heterocyklicznymi aminami aromatycznymi i może zmniejszać ich stężenie
i toksyczność [
78].

Lactobacillus casei zmniejsza cytotoksyczne działanie pestycydów na komórki ludzkie [79].

Suplementacja Lactobacillus casei zmniejsza poziom aflatoksyny we krwi i może poprawić niekorzystny wpływ na masę ciała i parametry krwi u szczurów [80].

Sfermentowany napój mleczny zawierający Lactobacillus casei może zmniejszać toksyczność aflatoksyny u ludzi [81].

  1. Może pomóc w nietolerancji histaminy

L. casei rozkłada aminy biogenne (BA) i zmniejsza gromadzenie się histaminy [82].

  1. Może przynosić korzyści osobom palącym

Palenie papierosów zmniejsza aktywność komórek NK. Spożycie L. casei zapobiegło wywołanej dymem redukcji aktywności NK [83].

Mechanizmy działania

  • Hamuje działanie cytokin prozapalnych: TNF-α, IFN-γ, interleukiny IL-2, IL-6, IL-8, IL-17, IL-23, IL-1β [84, 85, 86, 87, 88], 
  • Zwiększa cytokiny przeciwzapalne, takie jak IL-10 [89, 90],
  • Hamuje czynnik jądrowy NF-κB [91],
  • Może zapobiegać stanom zapalnym z udziałem IgE lub autoprzeciwciał [92].

Bezpieczeństwo stosowania

Lactobacillus casei jest ogólnie dobrze tolerowany. Należy unikać stosowania probiotyków u pacjentów z niewydolnością narządów, upośledzeniem odporności i zaburzeniami bariery jelitowej.

Osoby z poważnymi dolegliwościami powinny być pod kontrolą lekarza podczas ich stosowania, ponieważ mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym infekcji. Dotyczy to zwłaszcza ciężko chorych, osób po operacjach, z osłabionym układem odpornościowym, niemowląt i małych dzieci.

Przed rozpoczęciem suplementacji L. acidophilus lub innymi probiotykami, należy skonsultować się z lekarzem.

Autor: Paulina Żurek

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4936475/
  2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4887021/
  3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4705108/
  4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4631296/
  5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4808675/
  6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21658402
  7. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26782605
  8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26059375
  9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4705108
  10. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23307112
  11. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21810608
  12. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18839424
  13. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858332/
  14. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26896291
  15. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26896291
  16. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26689231
  17. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858332/
  18. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19053856
  19. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23353862
  20. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23672525
  21. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26419583
  22. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21504972
  23. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21411836
  24. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21521545
  25. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24673738
  26. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21810608
  27. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858332/
  28. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21167838
  29. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20838859
  30. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18804867
  31. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18243320
  32. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18510694
  33. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19001789
  34. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21395664
  35. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10826722
  36. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26672414
  37. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4926461/
  38. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23252703
  39. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4689799/
  40. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21281408
  41. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4023578/
  42. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4023578/
  43. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23797890
  44. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4023578/
  45. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26781677
  46. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25102821
  47. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24702028
  48. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24854958
  49. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27208120
  50. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25380801
  51. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24621348
  52. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4229551/
  53. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3222668/
  54. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858332/
  55. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21556830
  56. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21615450
  57. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21893695
  58. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27107798
  59. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3222668/
  60. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18839424
  61. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4704617/
  62. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24485689
  63. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24767886
  64. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22749137
  65. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24113768
  66. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25893720
  67. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4936475/
  68. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4936475/
  69. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2121856
  70. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25773690
  71. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22830611
  72. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4744000/
  73. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25962107
  74. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24646876
  75. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22761192
  76. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23992486
  77. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21329565
  78. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4961978/
  79. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4961978/
  80. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23351087
  81. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26490018
  82. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22721727
  83. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22142891
  84. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4705108/
  85. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26059375
  86. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26782605
  87. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18839424
  88. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858332/
  89. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4705108/
  90. http://https//www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26782605
  91. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26782605
  92. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21810608