Tauryna – poznaj jej korzystny wpływ na zdrowie

Dowiedz się, jak działa tauryna i kiedy jej stosowanie może być pomocne. Poznaj jej źródła w diecie i ewentualne skutki uboczne.

Korzyści zdrowotne tauryny

Tauryna jest aminokwasem obecnym w wielu produktach spożywczych i często dodawanym do napojów energetycznych. Wiele osób stosuje ją jako suplement, z powodu jej korzyści dla zdrowia. W artykule przedstawiamy jej zalety oraz możliwe skutki uboczne stosowania.

Czym jest tauryna?

Tauryna (L-tauryna lub kwas 2-aminoetanosulfonowy) jest aminokwasem zawierającym siarkę i występującym naturalnie w organizmie [1,2]. Tauryna jest obecna w prawie każdej tkance w ciele i skoncentrowana w kluczowych obszarach, takich jak serce, mózg i siatkówka oka.

Tauryna odgrywa rolę w wielu funkcjach organizmu:

  • uczestniczy w regulowaniu poziom wapnia w komórkach,
  • wspomaga tworzenie soli żółciowych,
  • równoważy poziom elektrolitów w organizmie,
  • wspiera rozwoju układu nerwowego.

Zwłaszcza dzięki regulacji wapnia może wspierać funkcjonowanie wielu tkanek: serca, tkanki nerwowej i mięśniowo-szkieletowej.

Nasz organizm wytwarza pewną ilość tauryny, ale nie zawsze wystarczającą. Dlatego tauryna jest w pewnych warunkach niezbędnym aminokwasem. Grupy osób, które są najbardziej narażone na niedobory tauryny to wcześniaki i noworodki oraz pacjenci z przewlekłymi chorobami wątroby, serca i nerek [3,4].

Tauryna jest osmolitem, co oznacza, że kontroluje wchodzenie i wychodzenie wody do komórek i powstrzymuje je przed zbyt dużą zmianą wielkości. Oddziałuje z tłuszczami w błonach komórkowych i stabilizuje je, zapobiegając zmianom strukturalnym w komórce [5,6]. Jednak wiele mechanizmów jej działania pozostają dalej nieznanych i potrzebne są dalsze badania nad tym związkiem [7].

Wytwarzanie tauryny

Tauryna jest syntetyzowana w organizmie z dwóch innych aminokwasów zawierających siarkę: metioniny
i cysteiny [2].
Proces ten odbywa się głównie w wątrobie za pomocą enzymu dekarboksylazy kwasu cysteinosulfinowego i witaminy B6 (pirydoksyny) [8, 9, 10, 11].

Ponadto komórki w naszym ciele są w stanie pobierać taurynę z krwi dzięki specjalnej cząsteczce transportera tauryny (TauT), która znajduje się na błonach komórkowych [12].

Tauryna jest niezbędnym składnikiem odżywczym dla noworodków, ponieważ nie są one jeszcze w stanie syntezować tauryny w organizmie. Mleko matki zawiera pełne zapotrzebowanie na taurynę, podobnie jak mieszanki dla niemowląt [11,13].

Eliminacja tauryny

Tauryna usuwana jest z organizmu jako składnik żółci lub wraz z moczem [11]. Natomiast jej poziom kontrolują nerki, które w zależności od dostępności tauryny w diecie mogą zwiększać lub zmniejszać jej wydalanie z moczem. Wysokie ilości tauryny w moczu wskazują na wysokie spożycie w diecie [14, 15]. Gdy zapotrzebowane na taurynę wzrasta, cząsteczki transportujące taurynę w nerkach zatrzymują ją w organizmie [16]. Osoby z zaburzeniami czynności nerek mogą nie być w stanie zatrzymać wystarczającej ilości tauryny w organizmie [17].

Tauryna – działanie

  1. Zdrowie sercowo-naczyniowe

Komórki serca i naczyń krwionośnych zawierają transporter tauryny, co sugeruje, że tauryna jest ważna dla funkcji serca [18]. W badaniach na modelu zwierzęcym niedobór tauryny w diecie wpływał na rozwój chorób serca [19, 20, 21]. Natomiast wysoka zawartość tauryny w moczu (świadcząca o jej odpowiednim poziomie) wiązała się z niższym ryzykiem chorób serca [22].

W badaniu wśród 22 zdrowych kobiet w średnim wieku codzienna suplementacja tauryną w dawce 3 g przez 4 tygodnie obniżyła poziom homocysteiny. Ponieważ homocysteina jest skorelowana z chorobami serca, tauryna może pomóc w zapobieganiu tym schorzeniom [23].

Badania pokazują, że tauryna może mieć duży wpływ na zapobieganie zaburzeniom rytmu serca (i migotaniu przedsionków), dzięki temu, że wspiera system transportu jonów w kanałach wapniowych i sodowych niezbędnych do aktywności elektrycznej serca [24].

Suplementacja tauryny jest skuteczna w leczeniu twardnienia i zwężenia tętnic u zwierząt [25].

Ciśnienie krwi

Coraz więcej badań wskazuje na możliwy wpływ tauryny na obniżenie ciśnienia krwi. Niektóre badania pokazują, że niski poziom tauryny jest związany ze wzrostem ciśnienia krwi [26]. Potrzeba jednak dokładniejszych badań, które potwierdzą ten efekt.

Doustna suplementacja tauryną jest potencjalnie bardzo bezpiecznym i wygodnym sposobem na kontrolowanie wysokiego ciśnienia krwi spowodowanego nadaktywnością współczulnego układu nerwowego [27]. W trwającym 2 miesiące badaniu u pacjentów z nadciśnieniem suplementacja tauryny w dawce 3 g dziennie pozwoliła obniżyć zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe ciśnienie krwi [27].

Cholesterol

Tauryna wykazuje zdolność do rozkładania cholesterolu, jednak nie ma dowodów sugerujących, że obniża ona poziom cholesterolu we krwi innych niż w badaniu na zwierzętach karmionych dietą wysokotłuszczową [30]. Suplementacja tauryny może zwiększać wydzielanie żółci oraz poprawiać rozkładanie cholesterolu przez organizm [31]. Jest również niezbędna do tworzenia soli żółciowych i jako taka odgrywa ważną rolę w absorpcji i rozkładaniu tłuszczu i cholesterolu [31].

Niedokrwistość z niedoboru żelaza

Suplementacja tauryny w połączeniu z żelazem znacznie lepiej pozwoliła na uzupełnienie żelaza w anemii w badaniu z udziałem 51 młodych kobiet z niedokrwistością z niedoboru żelaza [32].

  1. Zdrowie wątroby

Postuluje się, że tauryna może wpływać na zdrowie wątroby, ale potrzebne są dokładniejsze badania kliniczne.

Suplementacja tauryny w dawkach powyżej 500 mg dziennie przez 3 miesiące zmniejszyła uszkodzenie wątroby u 24 pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby [33].

Tauryna w diecie szczurów chroniła wątrobę przed metalami ciężkimi i uszkodzeniami związanymi z procesami utleniania lipidów [34, 35, 36]. Podczas marskości wątroby maleje dostępność tauryny w organizmie. W badaniu z udziałem 35 pacjentów z marskością wątroby codzienna suplementacja tauryny zwiększała jej poziom [37].

W modelach zwierzęcych tauryna skutecznie zapobiega niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby. Zmniejsza stres oksydacyjny, śmierć komórek i akumulację tłuszczu w wątrobie [38,39].

Suplementacja tauryny zapobiegała także alkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby u zwierząt poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego i stanów zapalnych wywołanych alkoholem. Zwiększyła również produkcję białek związanych z rozpadem tłuszczu w wątrobie [40]. Badania na zwierzętach sugerują, że tauryna zapobiega długotrwałemu uszkodzeniu wątroby i pomaga komórkom wątrobowym szybciej odzyskać sprawność [41,39].

  1. Inne potencjalne korzyści

Omówione powyżej korzyści są stosunkowo dobrze zbadane, ale mogą nie przedstawiać wszystkich jej możliwości.

  1. Działanie przeciwutleniające

Tauryna działa jako przeciwutleniacz, ponieważ bezpośrednio i pośrednio eliminuje szkodliwe wolne rodniki i zapobiega uszkodzeniu tkanek [43]. Poprzez działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne, tauryna pomaga chronić nasze komórek i tkanki przed uszkodzeniem [7].

Mechanizm działania

Białe krwinki wytwarzają związki utleniające, takie jak kwas podchlorawy (HOCL) i kwas podbromowy (HOBr), które działają przeciwbakteryjnie i pomagają zwalczać infekcje. Jednak ich nadmiar może również uszkadzać komórki organizmu [44]. Tauryna może usuwać te utleniacze, tworząc znacznie mniej toksyczne związki [7, 45]. Tauryna zwiększa również produkcję i aktywność innych przeciwutleniaczy znajdujących się w organizmie [46].

  1. Uszkodzenie płuc

Aktywność przeciwutleniająca tauryny może chronić płuca przed uszkodzeniami spowodowanymi ekspozycją na toksyny, takie jak dym papierosowy [47]. Badanie na modelu zwierzęcym (u szczurów) wskazuje, że utrzymanie odpowiedniego poziomu tauryny w tkankach ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania uszkodzeń płuc spowodowanemu przez utleniacze [47, 49].

  1. Stany zapalne

Związki wytwarzane z udziałem tauryny: chloroamina tauryny (TauCl) i bromamina (TauBr) mają również właściwości przeciwzapalne [51].

Suplementacja tauryny zwiększała tworzenie się TauCl i TauBr w organizmie i może być skuteczna przeciwko stanom zapalnym [7]. Tauryna jest bardzo skuteczna w leczeniu ostrego stanu zapalnego (spowodowanego infekcją, substancjami drażniącymi, uszkodzonymi komórkami lub rakiem). Jednak jej rola w chorobach zapalnych (takich jak zapalenie stawów) wymaga dalszych badań  [7].

Zmniejszone wytwarzanie TauCl w organizmie może pogorszyć związane ze stanem zapalnym uszkodzenie stawów w reumatoidalnym zapaleniu stawów [52]. Podawanie TauCl w zastrzykach poprawiło objawy zapalenia stawów w różnych eksperymentalnych badaniach na modelach zwierzęcych [53, 7].

Mechanizmy działania

TauCl promuje programowaną śmierć komórki – apoptozę. Martwe komórki są natychmiast usuwane przez białe krwinki, dzięki czemu nie uwalniają toksycznych związków, co zmniejsza reakcje zapalne [55]. TauCl może również włączać geny zmniejszające stan zapalny [7]. Wysokie stężenia TauCl w komórkach zmniejsza produkcję cytokin zapalnych (IL-1B i IL-6) [56].

  1. Cukrzyca

U osób z cukrzycą poziom tauryny i innych przeciwutleniaczy jest obniżony, co zwiększa ryzyko uszkodzenia oksydacyjnego [2]. Ponadto procesy zachodzące w cukrzycy obniżają zdolność organizmu do wchłaniania tauryny [57, 58]. Powikłania cukrzycowe, takie jak uszkodzenie komórek serca, nerek i nerwów, można przypisać wysokiemu uszkodzeniu oksydacyjnemu wynikającemu z niskiego poziomu tauryny [59].

W badaniu wśród 39 pacjentów z cukrzycą typu 1 doustna suplementacja tauryny w dawce 500 mg trzy razy dziennie przez 3 miesiące przywróciła jej prawidłowy poziom we krwi. Suplementacja tauryny zapobiegała także nadmiernemu krzepnięciu krwi, zmniejszając ryzyko zawału serca [60].

W badaniu na modelu zwierzęcym tauryna zmniejszała również poziom glukozy we krwi poprzez interakcje z receptorami insuliny w komórkach [61]. Badania na modelach zwierzęcych i komórkowych dowodzą rolę tauryny w ochronie nerek w cukrzycy [62, 63].

  1. Efektywność ćwiczeń i praca mięśni

Tauryna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania mięśni [65]. W randomizowanym badaniu wśród 29 osób w podeszłym cierpiących na niewydolność serca podawanie 500 mg tauryny 3 razy dziennie przez dwa tygodnie pomogło zwiększyć wydolność fizyczną [66].

Funkcje mięśni u myszy pozbawionych transportera tauryny są poważnie zaburzone. Suplementacja tauryny poprawiła wytrzymałość fizyczną mięśni [67, 68]. Suplementację tauryny można zastosować w również celu przywrócenia poziomów tauryny w mięśniach, które ulegają zmniejszeniu po wysiłku [68, 69].

  1. Zwalczanie infekcji

W badaniach komórkowych sugeruje się, że w środowisku zapalanym produkty tauryny (TauCl i TauBr) mogą mieć znaczącą aktywność przeciwdrobnoustrojową, ale nie zostało to jeszcze potwierdzone w modelach zwierzęcych ani w badaniach klinicznych [7].

W badaniach komórkowych produkty tauryny (TauCl i TauBr) są w stanie niszczyć szerokie spektrum bakterii, grzybów (drożdży i pleśni), wirusów i pasożytów bezpośrednio narażonych [71, 72].

Z tego powodu produkty tauryny (TauCl i TauBr) badane są pod kątem właściwości potencjalnych sposobów leczenia infekcji, takich jak przewlekłe zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, trądzik pospolity i choroby dziąseł [7, 73].

Według badań na zwierzętach, które oceniały poziom białych krwinek u myszy z rakiem płuca, rola tauryny jako przeciwutleniacza okazała się znacząca dla ochrony komórek w układzie odpornościowym po chemioterapii [74].

Inne badanie na zwierzętach wykazało, że białe krwinki (neutrofile) szczurów, którym podawano taurynę, mają zwiększoną zdolność do niszczenia patogennych bakterii [75].

  1. Badania nad rakiem

Taurolidyna, pochodna tauryny, która metabolizowana jest do tauryny w organizmie, zwiększała przeżywalność zwierząt chorych na raka [76, 77]. Taurolidyna blokowała także wzrost raka jelita grubego u szczurów [78].

Chemioterapia nudności i toksyczność

Osoby chore na raka mają obniżony poziom tauryny. Operacje i chemioterapia jeszcze bardziej obniżają jej zawartość w organizmie. Dlatego niektórzy badacze uważają, że suplementacja tauryny może być bardzo korzystna dla pacjentów z rakiem [79]. W badaniu pośród 40 pacjentów przyjmujących chemioterapię suplementacja tauryną zmniejszała częstość występowania nudności i wymiotów po leczeniu [80]. Jednak potrzebne są znacznie szersze badania, aby ustalić rolę tauryny w terapii raka.

  1. Wzrok

Tauryna chroni komórki siatkówki oka przed uszkodzeniami powodowanymi przez utleniacze i jasne światło [81]. Niski poziom tauryny jest związany z powstawaniem zaćmy u ludzi [81].

W badaniu wśród 62 pacjentów połączenie tauryny, diltiazemu i witaminy E zapobiegło utracie wzroku, chroniąc przed uszkodzeniem oksydacyjnym [82].

U szczurów wigabatryna, lek przeciwpadaczkowy, zużywa zasoby tauryny w siatkówce oka. W rezultacie długotrwałe stosowanie tego leku może spowodować nieodwracalną utratę wzroku [83].

Tauryna jest wymagana do prawidłowego funkcjonowania oka, ale nie jest do końca poznana jej rola w zapobieganiu chorobom oczu czy utracie wzroku.

  1. Otyłość

Badana jest rola tauryny w redukowaniu masy ciała u pacjentów z nadwagą i otyłością, prawdopodobnie ze względu na jej rolę w syntezie żółci oraz wchłanianiu i rozkładaniu tłuszczu [84].

W jednym z badań wśród 30 otyłych studentów suplementacja 3 gramów tauryny dziennie przez tydzień znacznie poprawiła profil lipidowy i zmniejszyła masę ciała. Poprawiła także wskaźniki rozkładania tłuszczu u osób o prawidłowej masie ciała [84].

U zwierząt karmionych dietą wysokotłuszczową i zawierającą wysoka ilość cholesterolu tauryna poprawiała metabolizm i rozkładanie tłuszczu [85, 86].

Wciąż jednak potrzebne są dalsze badania, aby dokładnie określić rolę tauryny w zapobieganiu i leczeniu otyłości.

  1. Zdrowie kości

Komórki kości zawierają taurynę, dlatego naukowcy badają jej funkcje w tych tkankach. Uważa się, że może pomagać
w tworzeniu kości i utrzymaniu równowagi (homeostaza) [87].

W badaniu na modelu zwierzęcym suplementacja tauryną i argininą pomogła zwiększyć gęstość mineralną kości, co pomogło poprawić zdrowie kości i chroniło je przed złamaniami [88].

Jednak na ten temat nie ma żadnych wiarygodnych dowodów klinicznych i potrzeba dalszych badań.

  1. Zdrowie skóry

W badaniu na modelu zwierzęcym miejscowe leczenie tauryną pomagało w gojeniu ran u myszy [89, 90].

Z kolei w badaniu na ludzkich komórkach skóry miejscowe podawanie tauryny zapobiegała wysuszeniu i łuszczeniu się skóry oraz zmniejszało stan zapalny [91].

Dotychczas przeprowadzono jedynie badania na komórkach i zwierzętach; konieczne będą dalsze badania w celu ustalenia, czy tauryna może poprawić gojenie się ran lub przynieść korzyści skórze.

  1. Mukowiscydoza

Mukowiscydoza to genetyczna choroba, która atakuje wiele narządów w ciele, zwłaszcza płuca, nerki, trzustkę i jelita. Jednym z objawów mukowiscydozy są stolce tłuszczowe [92]. Suplementacja tauryny może pomóc w kontrolowaniu wchłaniania tłuszczu u pacjentów z mukowiscydozą [93].

W niewielkim badaniu z udziałem 19 dzieci z mukowiscydozą codzienna suplementacja tauryny przez 6 miesięcy wykazała pozytywny wpływ na stan zdrowia i poprawiła resorpcję tłuszczu [94]. Również niedobory witaminy E wynikające z niedożywienia u pacjentów z mukowiscydozą można poprawić poprzez suplementację tauryną [95].

  1. Padaczka

U osób chorych na epilepsję poziom tauryn jest obniżony [98]. Tauryna może zwiększać i naśladować aktywność GABA w mózgu, powodując uspokojenie układu nerwowego u pacjentów z padaczką [96, 97].

U dziewięciu pacjentów z padaczką napady ustąpiły u pięciu osób, które otrzymywały suplementy tauryny w dawce 1,5 – 7,5 g dziennie przez dwa tygodnie [99]. Jednak średnio tylko około jedna trzecia pacjentów wykazała znaczne złagodzenie napadów [99].

Niestety wysokie dawki tauryny w niektórych przypadkach mogą powodować drgawki. Suplementacja prowadzić może do zaburzenia równowagi między innymi aminokwasami i wywoływać negatywne skutki. Należy skonsultować się z lekarzem przed podjęciem suplementacji tauryny w padaczce [99].

  1. Szumy uszne

W badaniu na zwierzętach suplementacja tauryną eliminowała szumy uszne u szczurów. Wyższe ilości (4 mg / ml kontra 1 mg / ml) i częstość suplementacji tauryną przyniosły lepsze wyniki [100]. Za takie działanie może odpowiadać uspokajające działanie tauryny i wpływ na aktywność GABA w nerwach słuchowych, ale potrzeba znacznie więcej badań, aby potwierdzić ten efekt [100].

  1. Odstawienie alkoholu

W badaniu 22 pacjentów codzienna suplementacja diety 1 g tauryny zmniejszyła liczbę epizodów psychotycznych u osób odstawiających alkohol [101].

Suplementacja tauryny u szczurów po odstawieniu alkoholu była w stanie całkowicie odwrócić alkoholowe stłuszczenie wątroby [102]. Niektóre zalety tauryny podczas odstawiania alkoholu mogą wynikać z jej hamującego działania w mózgu i układzie nerwowym [103].

Większość badań w tym obszarze dotyczyła zwierząt i potrzeba więcej badań, aby potwierdzić tę korzyść.

  1. Reprodukcja

U mężczyzn

Tauryna jest licznie występującym aminokwasem w męskim układzie rozrodczym i może być syntetyzowana przez męskie narządy rozrodcze [104]. Suplementacja dietetyczną tauryną zwiększała ruch i przeżycie plemników u szczurów [105].

Tauryna może działać jako przeciwutleniacz w jądrach i poprawiać jakość nasienia, szczególnie u starszych zwierząt [105]. Ochronne działanie tauryny na komórki plemników może również wynikać z jej roli w kontrolowaniu objętości komórek [106].

U kobiet

Tauryna występuje również w wysokich stężeniach w żeńskim układzie rozrodczym [107]. Może chronić gamety i rosnące zarodki przed uszkodzeniem oksydacyjnym [107]. Rola suplementacji tauryny w płodności jest obecnie nieznana. Przyszłe badania określą, czy może poprawić płodność lub pomóc w inny sposób.

  1. Nadczynność tarczycy

Istnieje pozytywny związek między poziomem tauryny a czynnością tarczycy. Pacjenci z nadczynnością tarczycy mieli niższe poziomy tauryny w próbkach krwi w porównaniu ze zdrowymi pacjentami [108]. U szczurów suplementacja tauryną chroniła przed stresem oksydacyjnym spowodowanym nadczynnością tarczycy [109].

Nie ma jednak wystarczających badań, aby ustalić, czy suplementacja tauryny jest korzystna w nadczynności tarczycy. Wymagane są większe badania na ludziach.

  1. Długowieczność

Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że zwiększone spożycie owoców morza bogatych w taurynę przyczynia się do długowieczności Japończyków. Ponadto postuluje się, że może zmniejszać ryzyko chorób serca. Konieczne są jednak dodatkowe badania w celu potwierdzenia tego związku [110, 111].

  1. Tauryna i zdrowie psychiczne

Ostatnie badania nad tauryną dotyczą wielu problemów ze zdrowiem psychicznym, od lęku po autyzm. Chociaż nie ma wystarczających dowodów na to, że suplementacja tauryną może przynieść korzyści chorym na którykolwiek z tych stanów, istniejące dowody są intrygujące i warte dalszych badań.

Psychoza

W badaniu na grupie 121 młodych dorosłych z psychozą suplementacja tauryną wraz z konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi zmniejszałą ilość objawów patologicznych [112].

Lęk

Suplementacja tauryny u szczurów miała działanie przeciw lękowe. Oddziałując na neuroprzekaźnik GABA w mózgu, działa uspokajająco co może pomóc w kontrolowaniu lęku [113, 114, 115].

Depresja

U szczurów tauryna pomogła złagodzić depresję, zmieniając aktywność hipokampu w mózgu [116]. Wstępne leczenie tauryną u szczurów pomogło również zapobiec objawom depresji i lęku po ekspozycji na stres [117].

Możliwe mechanizmy działania

Działanie przeciwdepresyjne tauryny może wynikać z jej zdolności do [117].

  • Zapobiegania dysfunkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA),
  • Promowania tworzenia komórek nerwowych, przeżycia, wzrostu w hipokampie,
  • Zapobiegania spadkom 5-hydroksytryptaminy, dopaminy i noradrenaliny,
  • Hamowania wzrostu glutaminianu i kortykosteronu.
  1. Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest związana z nadmiernym pobudzeniem neuronów z powodu aktywującego działania neuroprzekaźnika glutaminianu. Tauryna ma zdolność blokowania niektórych z tych sygnałów pobudzających w mózgu i łagodzenia przebiegu choroby Alzheimera [118].

Tauryna osiąga to poprzez działanie podobne do GABA w uspokajaniu układu nerwowego [118]. W komórkach ludzkich tauryna zmniejszała neurotoksyczność glutaminianu [119]. U myszy ze zwierzęcym modelem choroby Alzheimera picie tauryny (z wody) pomogło odzyskać pamięć i zdolność uczenia się [120].

  1. Nauka

Z powodu procesu starzenia mózg staje się mniej wydajny w wytwarzaniu i reagowaniu na neuroprzekaźnik GABA [121]. Ponieważ tauryna działa w mózgu podobnie do GABA, jej suplementacja może odwrócić niektóre z tych efektów [122]. Suplementacja tauryny u starszych myszy wykazała znaczną poprawę w tworzeniu i utrzymywaniu sprawnej pamięci [123].

Ochronne działanie tauryny na komórki może również przyczynić się do poprawy funkcji poznawczych obserwowanych po długotrwałej suplementacji tauryną [123].

Długotrwałe ciągłe uzupełnianie tauryny jest prawdopodobnie bardziej skuteczne niż krótkotrwałe dawkowanie, ponieważ poziomy tauryny w mózgu nie uległy istotnym zmianom po pojedynczej dawce [15].

  1. ADHD

Tauryna poprzez działanie przeciwzapalne zmniejszała zachowania podobne do ADHD, takie jak nadpobudliwość
u szczurów [124].
Chociaż pomaga zmniejszyć lęk, nie ma zbyt wielu dowodów na leczenie ADHD u dzieci [125].

  1. Autyzm

Dzieci z autyzmem mają niski poziom tauryny [127]. Autyzm wiąże się ze zwiększonym stresem oksydacyjnym w mózgu i układzie nerwowym. Tauryna ma potencjał leczenia autyzmu ze względu na jej właściwości przeciwutleniające [126].

Ostrzeżenia

Istnieje niewiele badań klinicznych nad wieloma wymienionymi korzyściami zdrowotnymi tauryny. Dlatego potrzebne są dalsze badania w celu zidentyfikowania mechanizmów i najbardziej skutecznego programu leczenia.

Tauryna – pochodzenie

Źródła w żywności

Głównym źródłem tauryny diecie są [11]:

  • Mięczaki (ostrygi, małże) [110],
  • Mięso i produkty mleczne [110],
  • Wodorosty, glony, algi i rośliny morskie [128].

Również mleko ludzkie zawiera taurynę. Ilości tauryny w mleku matki różnią się w zależności od diety matki. Stwierdzono, że mleko matek jedzących mięso zawiera półtora raza więcej tauryny niż mleko kobiet na diecie wegetariańskiej [11].

Co zmniejsza zdolność organizmu do wchłaniania lub syntezy tauryny?

Stwierdzono, że poziom tauryny w organizmie zmniejsza się z powodu urazu chirurgicznego, chemioterapii, uzależnienia od heroiny, przedawkowania Tylenolu i wielu innych licznych chorób, takich jak urazy, rak, nadciśnienie, cukrzyca, padaczka i choroby wątroby [11, 129, 130, 131, 132].

Badania wykazały, że niedobór witaminy B6 może prowadzić do niedoboru tauryny, ponieważ witamina B6 jest potrzebna do syntezy tauryny przez organizm [11].

Niezbędne aminokwasy (metionina) są również potrzebne do syntezy tauryny przez organizm. Dlatego zmniejszone spożycie metioniny może również obniżyć poziom tauryny w organizmie [133].

Surowe diety wegańskie i wegetariańskie powodują niedobór tauryny, ponieważ zapewniają one niewiele tauryny [11].

Również proces starzenia zmniejsza zdolność organizmu do syntezy tauryny [134].

Aminokwas beta-alanina może blokować działanie transportera tauryny w organizmie i prowadzić do niskiego poziomu tauryny [135].

Wigabatryna, lek przeciwpadaczkowy, wyczerpuje zapasy tauryny zgromadzone w siatkówce oka [81].

Suplementacja tauryny

Suplementacja tauryny wskazana jest dla:

  • Wegetarian i wegan,
  • Sportowców, którzy chcą poprawić wydajność ćwiczeń,
  • Osób cierpiących na opisane schorzenia.

Dawkowanie

Należy pamiętać, że nie ma „bezpiecznej i skutecznej” dawki tauryny dla jakiegokolwiek konkretnego stanu zdrowia, ponieważ nie przeprowadzono żadnych badań w celu jej znalezienia.

Stwierdzono, że spożycie tauryny do 3 g dziennie jest bezpieczne u dorosłych. Istnieją mocne dowody, że nie występują działania niepożądane przy tych dawkach. Naukowcy nie zalecają dawki większej niż 3 g dziennie [138].

Stosunkowo duże ilości tauryny są uważane za bezpieczne do spożycia, ponieważ każdy ich nadmiar może być nieszkodliwie wydalany z moczem [138].

Skutki uboczne

Działania niepożądane odnotowane w niekontrolowanych badaniach obejmują tymczasowe swędzenie u pacjentów z łuszczycą i hipotermię, którzy nie są w stanie wytworzyć wystarczającej ilości hormonów steroidowych [101, 138].

Tauryna może działać moczopędnie [139].

Większość badań koncentrowała się na krótkotrwałym stosowaniu suplementów tauryny. Dlatego nie można wyciągać wniosków dotyczących stosowania suplementów tauryny przez okresy dłuższe niż 1 rok [138].

Interakcje

Według kilku badań tauryna może zmienić sposób, w jaki kofeina wpływa na postrzeganie zmęczenia, chociaż efekt ten nie został potwierdzony u ludzi [140, 141]. Połączona wysoka dawka tauryny i alkoholu jest śmiertelna u myszy [142].

Karnityna

Tauryna i L- karnityna mogą współdziałać w celu poprawy zdrowia serca. W komórkach mięśniowych szczurów L-karnityna i tauryna zatrzymały namnażanie (proliferację) komórek mięśniowych. Może to zapobiegać uszkodzeniom naczyń krwionośnych i zatrzymać gromadzenie się złogów miażdżycowych, zapobiegając w ten sposób chorobom serca lub miażdżycy [143].

Środki ostrożności

Kobiety w ciąży powinny unikać stosowania suplementów tauryny, chyba że zaleci to lekarz; suplementacja tauryny u matki podczas ciąży powoduje oporność na insulinę i otyłość u potomstwa u szczurów [144]. Ponadto, tauryny i napojów energetycznych zawierających taurynę nie należy mieszać z alkoholem [142]. Ważne jest, aby stosować wysokiej jakości suplementy tauryny, aby uniknąć potencjalnego zanieczyszczenia szkodliwymi związkami.

Napoje energetyczne wzbogacone w taurynę

Obecność tauryny w napojach energetycznych może zmniejszać nieprzyjemne skutki uboczne kofeiny, takie jak kołatanie serca, drżenie i lęk. Tauryna jest zwykle dodawana do tych napojów tylko w celu zamaskowania szkodliwego działania produktu [145, 146, 141].

Wysoka zawartość kofeiny i cukru w ​​napojach energetycznych zawierających taurynę również niweluje wszelkie potencjalne korzyści zdrowotne [147].

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3501277/
  2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3501277/
  3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3501277/
  4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12514918
  5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24186401?dopt=Abstract
  6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20804594
  7. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3894431/
  8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14992268
  9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/4028681
  10. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1111577
  11. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16844580
  12. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16734743
  13. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9635063
  14. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3935668
  15. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17514497
  16. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2994373/
  17. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14553911
  18. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16819580
  19. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3616607?dopt=Abstract
  20. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1990761?dopt=Abstract
  21. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9298474
  22. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2994377/
  23. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19239173
  24. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9522160
  25. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23224908
  26. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3938488
  27. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12436205
  28. .
  29. .
  30. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10027745
  31. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22648615
  32. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12431243
  33. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17690950
  34. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11578796
  35. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9609396
  36. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/15953566/
  37. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8065051
  38. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21957160
  39. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12122975?access_num=12122975&link_type=MED&dopt=Abstract
  40. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2677130/
  41. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10456581/
  42. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12122975?access_num=12122975&link_type=MED&dopt=Abstract
  43. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19234572
  44. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7996043?dopt=Abstract
  45. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20074672?dopt=Abstract
  46. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2704325/
  47. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7534034
  48. ,
  49. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11182618
  50. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15723204?dopt=Abstract
  51. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15723204?dopt=Abstract
  52. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12436209?dopt=Abstract
  53. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12436210
  54. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15799967?dopt=Abstract
  55. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15799967?dopt=Abstract
  56. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15638042
  57. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11747139
  58. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18220668
  59. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21437784
  60. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7733037
  61. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6383406
  62. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10232838
  63. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12425431
  64. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14734644?dopt=Abstract
  65. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14734644?dopt=Abstract
  66. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21334852
  67. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20804595
  68. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19239155
  69. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11984297?dopt=Abstract
  70. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7852368?dopt=Abstract
  71. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7852368?dopt=Abstract
  72. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28223376
  73. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/labs/pubmed/23295936-n-chloramines-a-promising-class-of-well-tolerated-topical-anti-infectives/?from_q=Chloramines%5BMeSH%5D
  74. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19490912?dopt=Abstract
  75. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3712873
  76. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11735264
  77. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16162968
  78. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11034247
  79. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9684263
  80. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25323734
  81. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24721186
  82. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12322788
  83. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2864319/
  84. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15221507
  85. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/labs/articles/11787596/
  86. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4055845/
  87. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16729199
  88. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23392895
  89. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24178432
  90. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12395186
  91. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16676119
  92. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18389279
  93. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3658570
  94. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/4011338
  95. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2027264
  96. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12908638
  97. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14992278
  98. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8985704
  99. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23410665
  100. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2997922/
  101. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2496406
  102. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10456581
  103. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10672989
  104. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19921479?dopt=Abstract
  105. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20804629
  106. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1601750
  107. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15353087
  108. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/528776
  109. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15617030
  110. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20804626
  111. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19239132
  112. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27835719
  113. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16540157/
  114. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19239151
  115. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17728537
  116. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23392922
  117. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5504064/
  118. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15003996
  119. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10531449
  120. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4264000/
  121. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15016472
  122. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10802037
  123. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18375059
  124. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28700674
  125. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22214252/
  126. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22708999
  127. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5387034/
  128. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21514364
  129. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18086468
  130. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1550047
  131. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23392920
  132. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6881333
  133. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9684263?dopt=Abstract
  134. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11139413
  135. .
  136. .
  137. .
  138. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18325648
  139. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16847703
  140. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3630960/
  141. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24615238
  142. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23392868
  143. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4002410/
  144. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17204495
  145. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3630960/#b44-nss-2-221
  146. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16540157
  147. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4320741/