Toksyczne metale ciężkie - czas na naturalny detoks

Toksyczne metale ciężkie - czas na naturalny detoks

metale ciężkie, chelatacja, detoks, glutation, glutation zredukowany, mitochondria, kwas alfa-liponowy, selen, witamina C,

Praktycznie każdy z nas ma w swoim ciele metale ciężkie jak np. rtęć, ołów, kadm czy arsen. Spalanie paliw kopalnych, przemysł metalurgiczny czy rosnącą produkcja tworzyw sztucznych spowodowały, że nie ma sposobu, aby całkowicie się przed nimi uchronić. Nasz organizm ma zdolność do usuwania metali ciężkich, jednak ich zbyt duża kumulacja utrudnia ten proces i może powodować zatrucia. Jak bezpiecznie wspomóc naturalne mechanizmy pozbywania się toksycznych metali i jednocześnie zadbać o ochronę komórek?  

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, ilość produkowanych chemikaliów i toksycznych substancji drastycznie wzrosła. Wśród nich wyjątkowo groźne są metale ciężkie, które obecne są w wodach gruntowych, powietrzu i glebie. Do organizmu dostają się wraz z pożywieniem, które jest uprawiane na zanieczyszczonych gruntach, ponadto metale te są obecne w wodzie z kranu, plombach z amalgamatu, lekach i kosmetykach. 

Czy jest się czego obawiać?

Nawet niewielka ilość metali ciężkich ma negatywne konsekwencje zdrowotne, przyczynia się do zatrucia i rozwoju chorób. Metale ciężkie mogą odkładać się w tkankach i  narządach zaburzając ich funkcjonowanie. Przenikają także przez barierę krew-mózg i zakłócają przekaz impulsów elektrycznych. Reakcje na ich obecność mogą być różne: od bólów głowy, mdłości, suchości jamy ustnej, metalicznego posmaku po poważne schorzenia. W przypadku zatrucia metalami ciężkimi może dojść nawet do pojawienia się: stanów lękowych, depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, zespołu nadpobudliwości z deficytem uwagi (ADHD). Toksyczny wpływ metali ciężkich wiąże się również z fibromialgią1 i stwardnieniem rozsianym2.

Najgroźniejsze z metali

Rtęć – wszechobecny metal ciężki, który dostaje się do środowiska głównie w wyniku spalania paliw kopalnych. WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) uznała rtęć za jeden z najgroźniejszych dla zdrowia metali ciężkich3. Nawet niewielkie jej ilości w organizmie mogą powodować objawy neurologiczne np. utratę pamięci, choroby nerek, podwyższone ciśnienie krwi czy zwężenie tętnic. Dostając się do wody, przenika do organizmów morskich: ryb, ssaków i skorupiaków. Z badań wynika, że to właśnie spożywanie niektórych ryb odpowiada za znaczny procent rtęci w naszych organizmach4.

Ołów – jego źródłem są m.in. rury ołowiowe, farby i benzyna, a ich kontakt z glebą i wodą zanieczyszcza je. Najwięcej ołowiu dostaje się do naszego organizmu z powietrzem. Za jego emisje odpowiadają huty, elektrownie węglowe i zakłady przemysłowe. Ołów działa toksycznie powodując neuropatię, problemy z pamięcią, problemy z nerkami i niedokrwistość5.

Kadm – występuje powszechnie w artykułach codziennego użytku np. bateriach. Źródłem kadmu jest także dym tytoniowy, dlatego na jego toksyczne działanie szczególnie narażeni są palacze. Do atmosfery, kadm przedostaje się w wyniku spalania węgla. Następnie jest pochłaniany przez rośliny, zwłaszcza warzywa korzeniowe i zboża. Kadm uszkadza wątrobę, układ nerwowy i mózg, zwiększa ryzyko osteopenii, osteoporozy, chorób płuc, nerek i serca6,7.

Arsen – nadmiar arsenu w organizmie wiąże się z zatruciem komórek i problemami zdrowotnymi. Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że dłuższy kontakt z arsenem może toksycznie wpływać na układ nerwowy, przyczyniać się do  chorób układu krążenia, cukrzycy a nawet nowotworów8. Arsen hamuje działanie enzymów w mitochondriach (głównie peroksydazy glutationowej i dysmutazy ponadtlenkowej) przyczyniając się do rozwoju stresu oksydacyjnego9. Związki arsenu dostają się do środowiska w wyniku pożarów lasów, erupcji wulkanów, a wraz z deszczami przenikają do wód gruntowych.

Metale ciężkie szkodzą mitochondriom

Metale ciężkie oddziałują na wrażliwe struktury takie jak: błony komórkowe i mitochondrialne, enzymy, a nawet DNA, powodując ich uszkodzenia. Przede wszystkim metale ciężkie utleniają glutation – naturalny wewnątrzkomórkowy przeciwutleniacz, który stoi na straży mitochondriów. Glutation to niezbędnym element systemu ochronnego mitochondriów10. Zwalcza wolne rodniki, wspiera naprawę DNA, chroni przed przedwczesnym starzeniem, działa detoksykująco – oczyszcza organizm z toksyn i eliminuje szkodliwe substancje. Utlenianie glutationu (czyli zmiana jego formy aktywnej – zredukowanej w nieaktywną – utlenioną) przez metale ciężkie, dezaktywuje znaczną część systemu obronnego mitochondriów.

W wyniku osłabionej ochrony, wzrasta niekontrolowana produkcja wolnych rodników, a wraz z nią stres oksydacyjny i nitrozacyjny.

Na deficyt glutationu w szczególnie wrażliwy sposób reaguje mitochondrialny kompleks I łańcucha oddechowego, który odpowiada za produkcję ATP – energii komórkowej10. W wyniku niedoboru ATP i niedostatecznej ochrony przed wolnymi rodnikami pojawiają się stany zapalne i dochodzi do rozwoju chorób. 

Chelatacja a terapia mitochondrialna

Chelatacja opiera się m.in. na podawaniu substancji wiążących jony metali i ułatwia ich usuwanie z organizmu. Jednak jest silnym obciążeniem dla organizmu i mitochondriów. Jeżeli naturalne procesy detoksykacji i systemy ochrony mitochondriów nie działają prawidłowo, chelatacja może okazać się nieskuteczne i niesie ryzyko dodatkowego osłabienia mitochondriów. Zaleca się zachowanie ostrożności i stosowanie chelatacji tylko w ostateczności i pod kontrolą lekarza. Ponadto związki chelatacyjne służące do usuwania metali ciężkich jak: EDTA, DMSA (kwas dimerkaptobursztynowy) i DMPS (kwas dimerkaptopropanosulfonowy) mogą mieć niepożądane skutki uboczne. Co więcej związki te nie przywrócą prawidłowego działania mitochondriom oraz nie zapewnią im odpowiedniej ochrony.

Jak podaje doktor B. Kuklinski:

Metale ciężkie, a wśród nich rtęć, ołów czy kadm odgrywają istotną rolę w genezie wielu degeneracyjnych schorzeń mózgu, dlatego rzeczywiście – kuracja oczyszczająca organizm z tego rodzaju substancji jest pomocna i potrzebna, jednak powinna być wykonana ona pod okiem doświadczonego fachowca.

Dlatego pamiętaj: nigdy nie działaj gwałtownie. Najbezpieczniej stosować naturalne substancje, które chronią mitochondria oraz pozwolą na samodzielne wyeliminowanie metali ciężkich. Przywrócenie naturalnych procesów detoksykacji i funkcji mitochondriów, w przeciwieństwie do chelatacji, skuteczniej i bezpieczniej pozwoli usunąć toksyny bez skutków ubocznych. Poznajmy mitochondrialne substancje chelatujące…

Glutation – naturalny „chelatator”

Substancją, która skutecznie wspomaga usuwanie toksycznych metali oraz dodatkowo chroni mitochondria jest wspomniany wcześniej glutation, który silnie wiąże metale ciężkie i ułatwia ich usuwanie z organizmu. Neutralizuje także inne szkodliwe związki jak toksyny i pozostałości leków.

Badania wykazują, że odpowiedni poziom glutationu chroni komórki przed akumulacją rtęci, zapobiega jej przedostawaniu się do komórek11 oraz ułatwia usuwanie12.  

Odbywa się to dzięki grupom tiolowym zawartym w glutationie, wobec których rtęć ma wysokie powinowactwo (chętnie łączy się z nimi)13, dlatego im więcej grup tiolowych glutationu tym efektywniej zostają wyłapane metale ciężkie.  

Pamiętajmy, że glutation jest aktywny jedynie w formie zredukowanej. Na odpowiedni poziom glutationu i odzyskiwania jego aktywnej formy wpływają również inne antyoksydanty: jak kwas alfa-liponowy, witamina C, E, cynk i selen. Taki zestaw zawiera preparat Glutation MSE z substancją czynną w formie zredukowanej (aktywnej), odpowiednią dawką i związkami niezbędnymi do przyswojenia i działania glutationu.

 

 

Pomocnik – kwas alfa-liponowy

ALA, czyli kwas alfa-liponowy jest kolejnym silnym przeciwutleniaczem o zdolności do przenikania przez błonę komórkową i zmniejszania jej uszkodzeń spowodowanych przez metale ciężkie14. Wykazano również, że kwas alfa-liponowy zwiększa poziom glutationu zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz komórki, poprzez jego regenerację (z formy utlenionej do zredukowanej)15. Mimo, że do tej pory nie wykonano badań klinicznych z zastosowaniem kwasu alfa-liponowego w chelatowaniu metali ciężkich, to badania na zwierzętach pokazują, że związek ten zmniejsza wchłanianie kadmu do komórek wątroby i zapobiega wchłanianiu arsenu w jelitach16,17. Kwas liponowy jest naturalnie wytwarzany w organizmie, jednak jeżeli mamy silne obciążenie metalami ciężkimi np. w wyniku palenia papierosów suplementacja może okazać się wskazana.

Witamina C

Niskie poziomy witaminy C są związane ze zmniejszeniem poziomu glutationu i zwiększonym stresem oksydacyjnym18. Witamina C pomaga odzyskiwać aktywną formę glutationu19.

Selen – kluczowy element

Również ten pierwiastek zwiększa aktywność glutationu20,21. W badaniu na grupie 103 mieszkańców Chin narażonych na działanie rtęci, dowiedziono, że 100 mikrogramów selenu dziennie zwiększyło wydalanie rtęci oraz zmniejszyło markery stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego w porównaniu z grupą kontrolną22.

Poradnik sprawnego usuwania metali ciężkich

  • Zacznij od wyeliminowania źródeł toksyn i substancji chemicznych w twoim otoczeniu:
  • Zrezygnuj z przetworzonych produktów w diecie, kawy, papierosów oraz alkoholu.
  • Wybieraj żywność ekologiczną oraz gatunki ryb najmniej skażone metalami ciężkimi: najlepiej dziko żyjące, sardynki lub pstrągi.
  • Usprawnij trawienie i odbuduj florę bakteryjną, prawidłowe wydzielanie i produkcję kwasu solnego oraz wesprzyj działanie detoksykujące wątroby. (więcej na ten temat w artykułach: detoks wątroby, IPP)
  • Filtruj wodę, aby zredukować ilość metali ciężkich
  • Korzystaj z sauny – pocenie się, zwiększa przepływ i pomaga usuwać metale ciężkie. 
  • Usuń plomby amalgamatowe w bezpieczny sposób.
  • Wprowadź produkty o właściwościach detoksykujących: kolendra, pietruszka, czosnek, spirulina, chlorella i napary z ziół: szałwii lekarskiej czy skrzyp.
  • Uzupełnij poziom naturalnych składników chelatujących i zadbaj o odpowiedni poziom glutationu. Pamiętaj, że na jego poziom wpływają też inne antyoksydanty takie jak wit. C, selen i kwas alfa-liponowy.

Zawsze badaj!

Wiemy już, że sprawny proces usuwania metali ciężkich w dużym stopniu zależy od zaopatrzenia komórek w glutation. Zatem w jaki sposób sprawdzić czy mamy odpowiedni poziom glutationu? Najistotniejsze znaczenie ma badanie poziomu glutationu zredukowanego (aktywnego) którego norma mieści się w zakresie 640 - 1150 µmol/l. Z kolei przedział referencyjny dla glutationu utlenionego to  < 72 µmol / l. Równie dobrym wskaźnikiem jest stosunek GSH zredukowanego do całkowitego, norma dla wartości tego współczynnika to > 0,810. Także wysoki poziom wskaźnika ƴ – GT odzwierciedla zaburzony metabolizm glutationu10.

Suplementacja glutationem jest wskazana przede wszystkim w przypadku niedoboru tej substancji, a także w sytuacji niewłaściwego stosunek zredukowanego glutationu (GSH) do utlenionego glutationu (GSSG) wewnątrz komórek.

 

Autor: Paulina Żurek

Bibliografia

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24378456
  2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25137520
  3. https://www.who.int/ipcs/assessment/public_health/mercury/en/
  4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3565940
  5. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/lead-poisoning-and-health
  6. http://ptfarm.pl/pub/File/Farmacja%20Polska/2010/04-2010/02%20%20Kadm.pdf
  7. http://www.imp.lodz.pl/upload/oficyna/artykuly/pdf/full/Sko10-03m-02.pdf
  8. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/arsenic
  9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3183630
  10. Kuklinski. B.: Mitochondria. Diagnostyka uszkodzeń mitochondrialnych i skuteczne metody terapii. Mito-pharma, Gorzów Wielkopolski, 2017.
  11. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2315960
  12. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10699157
  13. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12495372
  14. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8958163
  15. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9288403
  16. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9607614
  17. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2508268
  18. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4596346
  19. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8317379
  20. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15487768
  21. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21462082
  22. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23033886

 

Uważaj na ten popularny lek

Paracetamol to lek, który wyczerpuje nasze naturalne zasoby glutationu, antyoksydantu, chroniącego komórki, w tym głównie komórki wątroby, przed stresem oksydacyjnym oraz uszkodzeniami. Paracetamol zwiększa prawdopodobieństwo uszkodzenia wątroby nawet przy niewysokich dawkach, przyjmowanych za to przez dłuższy okres czasu. Paracetamol to również lek zwiększający ryzyko uszkodzenia mózgu u płodu.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Glutation MSE
300 mg zredukowanego glutationu w kompleksie niezbędnych składników
Kwas alfa liponowy MSE
Kwas alfa liponowy - 200 mg - o długim uwalnianiu
Reklama
Glutation MSE
300 mg zredukowanego glutationu w kompleksie niezbędnych składników
Kwas alfa liponowy MSE
Kwas alfa liponowy - 200 mg - o długim uwalnianiu
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med