Obecnie chyba nie ma osoby, która nie słyszałaby o cukrzycy. Nie bez powodu jest najczęstszą choroba cywilizacyjną. Pewnie i Ty nie przypadkiem czytasz o niej artykuł. Przez zaniedbania bardzo łatwo doprowadzić do jej rozwoju. W przypadku cukrzycy typu II wystarczy zaledwie nieodpowiednia dieta i brak ruchu. Zgadza się, ale dlaczego wciąż rośnie liczba osób, u których rozwija się insulinooporność? Mimo, że przeciętna osoba dużo wie na temat tej choroby to stale popełniamy te same błędny. Postaramy się rozwikłać te niezgodności.

Zdecydowanie pocieszający jest fakt, że mamy wpływ na cukrzycę. Możemy skutecznie zapobiec jej rozwojowi. Szansą jest zmiana trybu życia. Może to być gorzką prawdą dla wielu z nas, ponieważ choroba wymaga od nas wysiłku, aby wprowadzić pozytywne zmiany. Choroba daje nam sygnał - koniec lenistwa, czas pomyśleć o swoim zdrowiu. Sprawdźcie czy zrobiliście wszystko, a za razem tak niewiele, żeby zapobiec cukrzycy lub ją wyleczyć?

Od insulinoopornosci do cukrzycy

Skąd, biorą się zaburzenia gospodarki cukrem? Istnieje w organizmie mechanizm, który po spożyciu cukru lub węglowodanów szybko usuwa glukozę z krwiobiegu. W tym celu wydzielany jest hormon - insulina. Długotrwałe spożywanie pokarmów, które stymulują wydzielanie insuliny utrzymuję ją na stale wysokim poziomie. Wtedy komórki naszego ciała stają się oporne na insulinę i przestają prawidłowo na nią reagować. Rozwija się insulinooporność. Komórki przestają korzystać z tłuszczu, jako źródła energii na rzecz glukozy. Ponieważ mamy ograniczoną możliwość jej gromadzenia zaczyna odkładać się w postaci tkanki tłuszczowej i dochodzi do kolejnych chorób - nadwagi i otyłości.
Cukier prosty ulega szybkiemu rozłożeniu i niedługo po posiłku węglowodanowym znów jesteśmy głodni. Z powodu utrzymującego się wysokiego poziomu insuliny organizm nie korzysta z zapasów tłuszczu i znowu domaga się węglowodanów. Rozpoczyna się mechanizm błędnego koła. Pojawiają się niespecyficzne objawy: senność po posiłku, zmęczenie, spadki energii, problemy z koncentracja, drażliwość, napady głodu czy zachcianki na słodycze. Jak temu zapobiec?

Najlepszy sposób na uniknięcie insulinooporności - dieta

Przede wszystkim należy odstawić toksyczny cukier. Nie jest to kolejny chwyt marketingowy, jego szkodliwość potwierdzają badania1,2. Dotyczy to także wszystkich wysoko przetworzonych pokarmów, które zamiast dostarczać nam wartości odżywczych jeszcze pogłębiają niedobory pokarmowe. W cukrzycy i insulinooporności doskonale sprawdza się dieta LOGI lub Paleo. W diecie LOGI zaleca się spożywanie do około 50% dobrego tłuszczu, do około 30% węglowodanów złożonych oraz do około 20% białka. Diety te opierają się na produktach, które nie podnoszą gwałtownie poziomu glukozy. Eliminowane są produkty o wysokim indeksie glikemicznym: cukier, słodycze, słodzone napoje, produkty z białej mąki, biały ryż, czy ziemniaki. Osoby, u których występuje insulinooporność powinny też zmniejszyć ilość węglowodanów spożywanych w ciągu dnia. Zalecane są węglowodany złożone pochodzące z warzyw oraz z produktów z pełnego ziarna. Białko powinno być spożywane w umiarkowanej ilości, gdyż jego nadmiar może powodować wzrost insuliny. Konieczne jest zwiększenie podaży zdrowych tłuszczy: dobre masło, olej kokosowy, oliwa z oliwek, olej lniany bogaty w przeciwzapalne kwasy Omega3. Zmiana ta spowoduje, że komórki przestawią się ze spalania glukozy na spalanie tłuszczu. Wskazane jest spożywanie mięsa, ryb, warzyw, owoców w umiarkowanej ilości, jaj, orzechów. Unikajmy rafinowanych tłuszczy, nabiału, słodkich warzyw (ziemniaki, buraki, marchew) i owoców (winogrona, banany, mango, gruszki, śliwki).

Istotny szczegół - nieprawidłowa diagnoza

Co ważne, w parze z prawidłową dietą powinna iść precyzyjna diagnostyka. Cukier we krwi może być podwyższony z powodu występowanie stanów zapalnych, czy silnego stresu. W takich przypadkach przepisywanie pochopnie leków na cukrzycę jest poważnym błędem. U niektórych zdarza się, że cukier może być   na skrajnie wysokim poziomie, ale jednocześnie osoby te będą wytwarzały wystarczającą ilość insuliny, która niestety nie będzie działała prawidłowo (insulinoporność). Jeśli oporność na insulinę nie zostanie zdiagnozowana, a dana osoba będzie przyjmowała standardowo przepisywaną przez lekarza insulinę, doprowadzi to do coraz większej insulinoporności. Po dłuższym czasie może wywołać dalszej konsekwencje od otyłości do wielu bardzo poważnych powikłań cukrzycowych.

Niezbędna pomoc - suplementacja

W obecnych czasach istnieje powszechny problem stopniowego wyjaławiania pól, co skutkuje niższą zawartością minerałów i witamin w uprawianych warzywach, czy owocach. Z tego względu nie sposób jest zapewnić sobie odpowiedniej ilości składników potrzebnych do zachowania zdrowia. Mikroelementy są szczególnie ważne przy cukrzycy. Nieodpowiednia dieta i brak ruchu wywoła cukrzycę u osoby, która ma niski poziom cynku i chromu, ale nie wywoła choroby u osoby mającej wysoki poziom tych pierwiastków. Zwróćmy, zatem uwagę na najważniejsze z nich.
Chrom jest chyba najbardziej znanym suplementem w cukrzycy. (Wiecej w artykule: Chrom).

Niestety jest on tylko jednym z elementów. Zmiany następują powoli i wymagają jednoczesnego uzupełniania całej grupy substancji odżywczych. Przyjmowanie chromu przyniesie największe efekty u osób z wczesną cukrzycą i z największymi niedoborami. W jednym z badań po suplementacji chromu spadł wskaźnik hemoglobiny glikowanej oraz poziom cholesterolu3. Z innych badań wynika, że grupa pacjentów otrzymująca chrom w ciągu 3 tygodni wyraźnie obniżyła poziom hemoglobiny glikowanej, cholesterolu, trójglicerydów a przede wszystkim glukozy na czczo (ze 190 mg/dl do 150 mg/dl)4. Skuteczne dawki powinny wynosić 200-400 mg dziennie. Warto zadbać o najwyższą przyswajalność preparatu chromu. Zapewnia to trójwartościowa forma taka jak w naturalnej żywności. Chrom pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi oraz pełni ważną funkcję w metabolizmie węglowodanów i tłuszczów.

U cukrzyków występuje szczególnie niski poziom cynku. Pierwiastek ten obniża poziom glukozy na czczo - niemal o 20 mg/dl, po 2 godzinach od testu prowokacji średnio o 35mg/dl, a poziom hemoglobiny glikowanej o 0,54%5. Suplementacja cynku zmniejszania ryzyko zachorowania na nowotwory - w zależności od badania, była to redukcja nawet pięciokrotna6,7,8. Najlepiej, aby w preparacie cynk był dwuwartościowy co polepsza jego biodostępność.

Równie często u osób z cukrzycą wstępuje niedobór witaminy B1. Wspomaga ona regulację poziomu cukru w organizmie. Co ważniejsze chroni układ nerwowy oraz krwionośny, dlatego jej niski poziom jest bardzo niebezpieczny. Prowadzi do najgroźniejszych powikłań, takich jak "stopa cukrzycowa" czy zapalenia nerwów9,10,11. Suplementacja tej witaminy jest nieoceniona w cukrzycy. Także aktywna forma witaminy B3 - niacynamid ma potwierdzony naukowo wpływ na leczenie cukrzycy. Witamina ta spowodowała znacznie łagodniejszy przebieg choroby oraz poprawiła gospodarkę insuliną12,13. Cukrzycy przyjmujący leki z substancją czynną metforminą, powinny badać poziom witaminy B12 we krwi. Przy niskim poziomie tej witaminy, powinni przyjmować preparat z witaminą B12 kwasem foliowym, biotyną oraz witaminą B6.

Nie zastąpimy niczym suplementacji koenzymem Q10. Podczas cukrzycy zaburzone jest metabolizm komórkowy, który może przywrócić właśnie ta substancja. W cukrzycy poziom koenzymu Q10 bardzo mocno spada, co ma podwójne konsekwencje - zarówno utrudnia przyswajanie składników odżywczych przez komórki oraz zwiększa ryzyko komplikacji i wystąpienia innych schorzeń cywilizacyjnych.
W badaniach klinicznych koenzym Q10 zmniejszył nadciśnienie oraz poziom hemoglobiny glikowanej, jednocześnie aż trzykrotnie zwiększając stężenie we krwi, niwelując tym samym niedobory14. Uzupełnienie go powinno być nieodłącznym elementem terapii.

Także słynna już witamina D3 ma swoje zastosowanie w leczeniu cukrzycy. Kilkukrotnie testowano ją u chorych. Jednak dopiero suplementacja wyższymi dawkami przyniosła rezultaty15. Powinno się stosować 1-2 tysiące IU dziennie w okresie letnim, do nawet 5000 IU dziennie w zimie.

Należy zaznaczyć, że aby uzyskać odpowiedni efekt terapeutyczny należy użyć kilku różnych środków, a suplementacja jednej substancji nie jest wystarczająco skuteczna w przywróceniu prawidłowej gospodarki cukrem. Dlatego zalecany jest preparat, który łączy wszystkie niezbędne substancje. Diabetes BilDi® został opracowany przez firmę MSE dr Enzmann, która jest wiodącym producentem suplementów diety w Niemczech i tworzy najwyższej jakości preparaty. Precyzyjnie dobrane składniki wpływają na regulowanie gospodarki glukozy we krwi. W skład wchodzą: tauryna, koenzym Q10, niacynamid (witamina B3), cynk, l- glicyna, kwas glutaminowy, l- cysteina, witamina B1, kwas pantotenowy (witamina B5), chrom i witamina D. Składniki preparatu wykazują wysoki stopień czystości i dzięki temu doskonałą przyswajalność i bezpieczeństwo stosowania.

Paulina Żurek

Bibliografia:

  1. Lustig RH, Schmidt LA, Brindis CD.: The toxic truth about sugar. Nature. 2012 Feb
  2. Luc Tappy.: Toxic' effects of sugar: should we be afraid of fructose? BMC Biol. 2012
  3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9356027
  4. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15296075
  5. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22515411
  6. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3518236/
  7. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19235036
  8. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15713965
  9. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18220605
  10. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21564442
  11. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21342411
  12. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15132730
  13. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9625292
  14. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12428181
  15. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21564442
Czy suplementacja jest nam potrzebna?

Badania dowodzą, że na przestrzeni ostatnich 20 lat ilość witamin w polskich warzywach i owocach zmniejszyła się wielokrotnie. Ponadto brak słońca zimą, zanieczyszczenia powietrza, coraz bardziej zubożała gleba i nawozy sztuczne uniemożliwiają nam pozyskanie niezbędnej ilości składników odżywczych. Podstawą do podjęcia decyzji o suplementacji zawsze powinny być rzetelne badania labolatoryjne.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Chrom trójwartościowy MSE
Naturalny chrom trójwartościowy pozyskany z mikroalgi spiruliny platensis
Cynk dwuwartościowy MSE
Pomaga zachować zdrowe włosy, paznokcie i skórę
Diabetes BilDi ®
Suplement diety przeznaczony dla osób chcących zadbać o prawidłową gospodarkę glukozy we krwi.
Reklama
Chrom trójwartościowy MSE
Naturalny chrom trójwartościowy pozyskany z mikroalgi spiruliny platensis
Cynk dwuwartościowy MSE
Pomaga zachować zdrowe włosy, paznokcie i skórę
Diabetes BilDi ®
Suplement diety przeznaczony dla osób chcących zadbać o prawidłową gospodarkę glukozy we krwi.
QuinoMit ® Q10 - Ubichinol MSE
Najbardziej aktywna forma koenzymu Q10 Ubichinol MSE. Czystość 99,8%
Witamina D3 MSE
Wysoka porcja 2.000 IU - Monopreparat, mitoceutyk
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med