Probiotyki w zespole jelita drażliwego

Probiotyki w zespole jelita drażliwego

probiotyki, zespół jelita drażliwego, mitochondria, IBS, ZJD, wzdęcia, biegunki, zaparcia,

Zespół jelita drażliwego to szereg uciążliwych dolegliwości ze strony jelit. Równocześnie jego przyczyny jak i objawy są bardzo zróżnicowane. Istnieje wiele podejść terapeutycznych: dieta, leczenie farmakologiczne, redukcja stresu, a coraz więcej dowodów wskazuje również na probiotykoterapię. 

Dolegliwości te najlepiej ustępują przy holistycznym i zintegrowanym podejściu. Przyjrzyjmy się zatem możliwym przyczynom i objawom, aby jak najlepiej dobrać odpowiednie postępowanie.

Czym jest zespół jelita drażliwego?

IBS (irritable bowel syndrome) inaczej zespół jelita drażliwego to jedna z chorób czynnościowych jelit. W jej wyniku dochodzi do zaburzenia prawidłowych funkcji tego narządu. Zasadniczo jest to nazwa grupy objawów takich jak: ból brzucha, wzdęcia, nudności, zgaga czy problemy z nieregularnym wypróżnianiem. Wyróżnia się trzy postaci zespołu jelita drażliwego:

  • zespół jelita drażliwego z przewagą biegunki
  • postać z przewagą zaparć
  • postać z na przemiennym występowaniem zaparć i biegunek

Objawom IBS towarzyszą często zaburzenia pracy innych narządów: żołądka, wątroby czy nerek. Bardzo często chorzy cierpią jednocześnie na inne dolegliwości. Jedną z nich są nietolerancje pokarmowe. W takim przypadku objawy zwykle pojawiają się dopiero po zjedzeniu konkretnego produktu. Wzdęcia, ból brzucha i biegunka są widoczne w przypadku nietolerancji fruktozy (cukier owocowy), laktozy (cukier mleczny), glutenu (białko roślinne) oraz podczas nietolerancji histaminy np. po zjedzeniu sera czy wypiciu kieliszka czerwonego wina. Skąd bierze się tak złożony zespół jelita drażliwego? Jaka może być jego przyczyna?

Mitochondrialna przyczyna IBS

Dla klasycznej medycyny nie jest znana jednoznaczna przyczyna zespołu jelita drażliwego. Podaje się kilka czynników, które mogą go wywoływać:

  • zaburzenia funkcji motorycznych jelit,
  • zaburzenia na osi mózgowo-jelitowej,
  • przebyte biegunki spowodowane infekcjami.

IBS określa się także jako chorobę psychosomatyczną, a nierzadko towarzyszą mu lęki i depresja. Sprawia to, że osoby doświadczające jego objawów, mogą usłyszeć, że przyczyną ich dolegliwości jest np. stres, czy silne przeżycia. Jednakże zespół jelita drażliwego to nie tylko konsekwencje naszych emocji. Jest jak najbardziej fizycznym stanem chorobowym,
a jego powodem mogą być zaburzenia na poziomie mitochondriów. Jeżeli przyjrzymy się bliżej objawom, okazuje się, że pasują do obrazu wtórnej mitochondriopatii – stanu, który jest wynikiem niedoboru energii w komórkach.

Doktor B. Kuklinski zaznacza, że dolegliwości ze strony żołądka i jelit w IBS są częstą konsekwencją zaburzeń mitochondrialnych i niedoboru produkowanej w nich energii ATP.

„Z powodu licznych reakcji transportowych błona śluzowa jelit potrzebuje dużych ilości ATP.”

W przypadku niedoboru tej energii jelita nie mogą funkcjonować prawidłowo i pojawia się szereg objawów zespołu jelita drażliwego. Dodatkowym czynnikiem nasilającym problemy trawienne jest stres nitrozacyjny i tlenek azotu (NOo).

„Nadmiar NOo powoduje zbyt silne rozszerzenie mięśni, spowolnienie ruchów robaczkowych jelit, wrażliwość na zmiany pogody oraz zespół jelita drażliwego. W takiej sytuacji wymieszanie treści jelitowej, a następnie jej usunięcie ulega opóźnieniu.”

Doktor B. Kuklinski zwraca również uwagę na bardzo istotny element flory jelitowej w zespole jelita drażliwego:

„Jedną trzecią suchej masy kału stanowią bakterie, dlatego jeżeli zabraknie odpowiedniej pracy jelit, pojawiają się dyspepsje związane z procesami gnilnymi i niekorzystne zmiany w składzie szczepów bakterii jelitowych. Wówczas bakteryjna synteza kwasu foliowego oraz biotyny maleje. W przypadku dyspepsji jelitowych oraz objawów zespołu jelita drażliwego naszym celem powinno być przywrócenie normalnego funkcjonowania śluzówki jelit oraz przywrócenie prawidłowego zasiedlenia jelit przez bakterie”.

Dlatego rozpatrując IBS w kontekście mitochondriopatii warto podejść holistycznie: przywrócić prawidłowe funkcjonowanie mitochondriów oraz wspierać mikroflorę jelit.

Badania nad wpływem probiotyków w zespole jelita drażliwego:

Obszerne badanie kliniczne na grupie 360 pacjentów ze zdiagnozowanym IBS dowiodło, że probiotyki są w stanie znacznie złagodzić objawy, a nawet poprawić jakość życia pacjentów1. Badanie trwało 4 miesiące, zostało przeprowadzone
z podwójnie ślepą próbą, randomizacją i kontrolą z zastosowaniem suplementów probiotycznych – 14 szczepów bakterii
w dawce 8 mld CFU na dobę. Wśród osób przyjmujących probiotyki nastąpiło zmniejszenie bólu brzucha o prawie 70%
w porównaniu do grupy przyjmującej placebo. Finalnie, 33% badanych przyjmujących probiotyki całkowicie zwalczyło objawy IBS po 16 tygodniach stosowania. W badaniu stwierdzono, że oprócz złagodzenia objawów IBS, probiotyki poprawiają jakość życia w takich aspektach jak: depresja i niepokój.

Inne badanie dowiodło skuteczność stosowania szczepu L. acidophilus-SDC 2012, 2013. Już po 4 tygodniach pacjenci odczuli zmniejszenie bólu brzucha lub dyskomfortu o ponad 20% w stosunku do grupy przyjmującej placebo2. Połączenie Lactobacillus acidophilus i bulgaricus, także daje dobre efekty w leczeniu IBS. Wśród 51 pacjentów, probiotykoterapia okazała się skuteczna w poprawie objawów IBS3. Kolejnym rodzajem bakterii skutecznych w zespole jelita drażliwego jest Bifidobacterium infantis 356244. Łagodzi wiele objawów IBS zachowując wysokie bezpieczeństwo stosowania.

U pacjentów z IBS probiotyki zawierające L. plantarum i B. breve zmniejszyły ból brzucha. Po 28 dniach ból zmniejszył się o 52% w grupie przyjmującej probiotyki w porównaniu z 11% w grupie otrzymującej placebo5. Również L. rhamnosus może zmniejszać częstotliwość i intensywność bólu brzucha u dzieci6 jak i u dorosłych7 z IBS. Z kolei połączenie B. infantis, B. breve i B. longum zmniejszyło ból brzucha i poprawiło jakość życia dzieci z zespołem jelita drażliwego8.

Niedobory witamin w IBS

Jeśli zapoznamy się bliżej z procesem stresu nitrozacyjnego łatwiej będzie zrozumieć, że prosty niedobór witaminy B12 może skutkować objawami takimi jak drażliwość jelit. Wykazano, że zarówno niedobór witaminy B12 jak i witaminy D są szczególnie powszechne u pacjentów z drażliwym jelitem9,10,11. W przypadku IBS wchłanianie witaminy B12 w jelicie jest zaburzone, w wyniku czego zaczyna nam brakować tej cennej witaminy, a objawy choroby nasilają się. Niedobór witaminy B12 może również prowadzić do problemów psychicznych, takich jak depresja, wahania nastroju i lęk, co wynika z faktu, że witamina ta bierze udział w tworzeniu odpowiednich neuroprzekaźników (serotoniny i dopaminy). Nierównowaga w wytwarzaniu neurotransmiterów mogą mieć także natychmiastowy wpływ na jelita poprzez tzw. oś jelitowo-mózgową.
W praktyce zespół jelita drażliwego często ulega poprawie, jeśli istniejący niedobór witaminy B12 zostanie uzupełniony, więc w każdym przypadku warto wykonać odpowiednie badanie jej poziomu. 

Podsumowując, co warto zastosować w zespole jelita drażliwego?

Po pierwsze należy przywrócić prawidłowe funkcje mitochondriów. W tym celu warto zbadać poziom istotnych składników do ich funkcjonowania: mikroelementów i witamin, a w przypadku niedoborów uzupełnić zwłaszcza poziom witaminy B12, witaminy D i koenzymu Q10. Po drugie należy odbudować florę jelit odpowiednią probiotykoterapią. Po trzecie zadbać o prawidłową, dobrze zbilansowaną dietę z wykluczeniem ewentualnych produktów drażniących jelita lub tych, które są nietolerowane, oraz zadbać o zdrowy styl życia: odpowiedni sen nocny, redukcję stresu i aktywność fizyczną.

Autor: Paulina Żurek

Cichy zabójca – silent inflammation

Silent inflammation to przewlekły proces zapalny spowodowany nadmierną produkcją wolnych rodników, które „po cichu” uszkadzają nasze mitochondria. Na skutek cichych stanów zapalnych dochodzi również do niewydolności układu odpornościowego, nieprawidłowej struktury białek, które są traktowane jako obce, co może wywoływać reakcję autoimmunologiczną. W konsekwencji rozwijają się choroby zapalne i cywilizacyjne. Należą do nich: choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, choroby neurodegeneracyjne, czy nowotwory.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN AUTOFAGOSOM B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Mikrobiom-Intercell®
Aż 33 aktywne kultury bakterii z 6 różnych gatunków w wysoko skoncentrowanej formie
Reklama
Mikrobiom-Intercell®
Aż 33 aktywne kultury bakterii z 6 różnych gatunków w wysoko skoncentrowanej formie
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med