Sprawdź, czy potrzebujesz suplementacji

Obecnie dużo mówi się o uzupełnianiu witamin i składników mineralnych. Jest w tym sporo prawdy, ponieważ jakość gleby i wody pogorszyła się. Również dostępna obecnie żywność jest często wysoko przetworzona i uboga w niezbędne witaminy i składniki co ma wpyw na ich deficytów w naszej diecie. Dodatkowo stres, który dotyczy praktycznie każdego wywiera szkodliwy wpływ na nasz organizm i powoduje większe zapotrzebowanie na mikro i makroelementy.

Dzięki suplementacji możemy zapobiegać niedoborom, odżywiać nasze komórki i wspierać wytwarzanie energii, procesy antyoksydacji, czy detoksykacji. Komu potrzebne jest uzupełnianie składników odżywczych i czym kierować się wybierając preparat z pośród tylu obecnie dostępnych? Przed podjęciem decyzji warto zapoznać się z symptomami, które mogą świadczyć o potrzebach suplementacji.

Jak sprawdzić czy mamy niedobory?

Przede wszystkim warto zweryfikować ewentualne niedobory w sposób mierzalny – badając wewnątrzkomórkową zawartość witamin czy mikroelementów. Analiza z serum ma niewielką wartość diagnostyczną. Przeprowadzono podwójne badania zawartości tego samego pierwiastka w serum oraz w przestrzeni międzykomórkowej. Wykazano, że pomimo prawidłowej zawartości w serum występowały deficyty w komórkach. Bardzo często dolna granica przedziału referencyjnego dla wartości mierzonej w serum może wiązać się z niedoborem międzykomórkowym danego składnika.

Pierwiastki śladowe

Pierwiastki takie jak cynk, selen, miedź, mangan, żelazo, molibden i chrom pełnią rolę kofaktorów. Chcąc określić ich poziom warto kierować się kilkoma względami.

  • W przypadku żelaza większą wartość diagnostyczna wykazuje ferrytyna. Jej poziom w serum jest zależny od płci. U kobiet wynosi 20-200 ng/ml, a u mężczyzn 30-300 ng/ml.
  • Równie dobrym wskaźnikiem określającym niedobór żelaza jest średnia objętość krwinki czerwonej (MCV) (78-94 fl). Jej obniżona wielkość świadczy o niedoborze żelaza, z kolei jej podniesiona wartość wskazuje na niedobór witaminy B12 i/lub kwasu foliowego.
  • Niezwykle istotny pierwiastkiem jest dla nas cynk. W serum krwi obecne jest jedynie 1-2% całkowitej puli cynku krążącego w naszym organizmie (1). Aż 85% cynku jest obecne w erytrocytach, dlatego niezbędne do prawidłowej diagnozy jest zmierzenie wartości międzykomórkowej (1). Objawami niedoboru cynku są: białe plamki na paznokciach, problemy z widzeniem o zmroku, wypadanie włosów, afty, osłabienie odporności, uszkodzenie włókien nerwowych, anemia, trudność w gojeniu się ran, zmęczenie i problemy z koncentracją. Przedział referencyjny dla pomiaru międzykomórkowego powinien zawierać się w przedziale: 9-12 mg/l. Dla krwi pełnej normy wynoszą: 5,4-7,2 mg/l.
  • Jeżeli występuje u Ciebie skłonność do żylaków, osłabienie tkanki łącznej, łatwość uszkodzeń torebek stawowych, lekkie zbrązowienie skóry, rwa kulszowa czy kamienie żółciowe możesz cierpieć na niedobór miedzi. Watro zbadać jej stężenie międzykomórkowo (0,6-0,8 mg/l).
  • Selen – pierwiastek potrzebny dla prawidłowego funkcjonowania tarczycy powinien być utrzymany w przedziale: 70-120µg/l (międzykomórkowo).
  • Z kolei do sprawdzenia poziomu manganu powinny skłonić nas stany hipoglikemii – niedocukrzenia, czy uszkodzenia łąkotki kolan bez udziału czynników zewnętrznych czy urazów. Norma na ten pierwiastek w pomiarach międzykomórkowych wynosi 10-29µg/l, a we krwi pełnej 7-10µg/l.

Składniki mineralne

Jeden z najczęstszych niedoborów dotyczy magnezu. Prawdopodobną przyczyna jest przewlekły stres uwarunkowany działaniem układu współczulnego, który zużywa duże ilości tego minerału.

Objawami niedoboru magnezu jak i potasu są skurcze mięśni, tachykardia lub przyspieszony puls spoczynkowy, dodatkowe uderzenia serca, dystonia, duże skoki ciśnienia krwi. Spadek międzykomórkowej ilości magnezu powoduje silne zmniejszenie aktywności enzymu (kinazy pirogronianowej), przez co spada wydajność metabolizmu glukozy aż o 50%1.

Równie niekorzystny jest jego niedobór dla wytwarzania energii, ponieważ ATP zawsze przyłącza się do magnezu. Bez niego energia ATP po prostu nie działa. Przypominamy, aby nie przyjmować magnezu jednocześnie z suplementami cynku i wapnia. Więcej na temat odpowiedniego przyjmowanie suplementów można przeczytać w artykule (optymalne przyjmowanie suplementów diety).

Materiałem do badania zawartości tego składnika powinna być krew z heparyną. Przedział referencyjny wynosi: międzykomórkowo od 1,75 – 2,2 mmol/l.

Doktor Bodo Kuklinski specjalista medycyny mitochondrialnej tłumaczy:

Analiza poziomu potasu oraz magnezu w serum ma niewielką wartość diagnostyczną. Podczas podwójnych badań polegających na określeniu stężenia tych pierwiastków w serum krwi, oraz koncentracji w przestrzeni międzykomórkowej, pomimo prawidłowej wartości w serum stwierdzaliśmy jednoczesne deficyty międzykomórkowe.”

Witaminy

Witaminy z grupy B można suplementować przy lekkich schorzeniach lub niedoborach w postaci B-kompleks. Natomiast w ciężkich chorobach należy suplementować jedynie te, których nam brakuje po wcześniejszym określeniu ich poziomu. Unikniemy w ten sposób wywołania dodatkowych stanów nierównowagi w organizmie, ponieważ nadmiary substancji mogą powodować zmiany w homeostazie, a nawet być szkodliwe.

  • Co powinno być sygnałem do suplementacji witaminy B1? Przede wszystkim ciągłe uczucie zimnych stóp, ataki głodu szczególnie na słodycze, konieczność krótkich odstępów miedzy posiłkami. W większości witamina ta występuje w komórkach krwi, dlatego najlepszym wskaźnikiem jest jej pomiar międzykomórkowy. Jej niedobór powoduje zaburzenia metabolizmu węglowodanów i pirogronianu. Wartość referencyjna tej witaminy w badaniu międzykomórkowym wynosi 60-150µg/l.
  • Z kolei sprawdzenie czy potrzebujemy witaminy B2 (ryboflawiny) jest bardzo proste. Należy w tym celu wypić płyn z witaminą B2 o żółtym kolorze w dawce 20 mg i obserwować zabarwienie moczu. Mocz o intensywniejszym zabarwieniu wskazuje na wydalenie nadmiaru B2 z organizmu, w którym występuje ona w dostatecznej ilości. Niezmieniony kolor moczu świadczy o jej niedoborze i potrzebie suplementacji. Wartość referencyjna dla ryboflawiny wynosi: w badaniu krwi z heparyną (międzykomórkowo) 220-240 µg/l, natomiast we krwi z EDTA 137-370 µg/l.
  • Sprawdzając poziom witaminy B6 warto określić stężenie cystationiny w moczu. Enzym, który ją rozkłada (β-liaza cystationinowa) jest zależny od witaminy B6. Należy utrzymywać jej poziom pomiędzy 8-111µg/l (międzykomórkowo), oraz 5-17 badając serum. Bezpieczny zakres dla cystationiny badanej w moczu wynosi 20-580µg/0,1g kreatyniny.
  • Bardzo ważny jest odpowiedni poziom witaminy B12. Jej niedobór jest częsty podczas stresu nitrozacyjnego, czy diety wegetariańskiej. Innym powodem niedoborów B12 jest przyjmowanie leku – metforminy podawanego przy cukrzycy typu 2. Najlepszym sposobem na pomiar ilości witaminy bB12 jest określenie poziomu kwasu metylomalonowego w moczu. Jego podniesione wartości wskazują na niedobór witaminy B12. Pomiar tej witaminy w krwi nie jest miarodajny, gdyż B12 przyłączana jest we krwi do białek transportowych (m.in. do transkobalaminy tworząc holotranskobalaminę inaczej holo-TC, oraz haptokoryny). W połączeniu z haptokoryną B12 jest nieaktywna, a połączenie to dotyczy 80% obecnej w organizmie witaminy B12. Pomiar poziomu B12 we krwi obejmuje również formę nieaktywną witaminy. Mimo, że poziom może mieścić się w normach to większość witaminy B12 może być nieaktywna. Taki wynik nie jest użyteczny, może nas wprowadzić w błąd.
  • Duże deficyty obserwuje się także w przypadku witaminy D. Optymalna jej wartość(25-OH-D3), czyli kalcytriolu wynosi 80-150 nmol/l/.

Wymienione substancje stanowią jedynie najczęściej spotykane niedobory. W celu dokładnej analizy najlepiej skorzystać z pomocy doświadczonych lekarzy, czy dietetyków, którzy pomogą nam dobrać odpowiednią suplementację. 

 

Autor: Paulin Żurek

Bibliografia:

  1. B. Kukliński.: Mitochondria. Diagnostyka uszkodzeń mitochondrialnych i skuteczne metody terapii. Mito-pharma, Gorzów Wielkopolski, 2017.
Kiedy koenzym Q10 jest skuteczny?

Czy wiesz, że dopiero od osiągnięcia pewnej wartości koenzymu Q10 we krwi zaczyna on działać i pełnić swoje funkcje? Skuteczne działanie Q10 zaczyna się od stężenia w serum 2,5 mg/l. Taki poziom osiągniemy najszybciej stosując płynną i nanocząsteczkową formę zawartą w preparacie Quinomit Q10 Fluid.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
Kompleks witamin z grupy B z aktywnym kwasem foliowym oraz aktywną wit. B12
Cynkomit MSE
15 mg czystego cynku - skuteczna porcja
Magnez MSE
Naturalny magnez o przedłużonym uwalnianiu. Wysoka porcja - 300 mg. Monopreparat
Reklama
Kompleks witamin z grupy B z aktywnym kwasem foliowym oraz aktywną wit. B12
Cynkomit MSE
15 mg czystego cynku - skuteczna porcja
Magnez MSE
Naturalny magnez o przedłużonym uwalnianiu. Wysoka porcja - 300 mg. Monopreparat
Selemit MSE
Monopreparat - wysoka porcja 200 μg (selenian sodu)
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Mangan MSE
Naturalny mangan dwuwartościowy związany organicznie z mikroalgą spiruliną platensis (suplement diety).
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med