Hashimoto, czyli przewlekłe zapalenie tarczycy, to choroba autoimmunologiczna, która jest ściśle powiązana z układem odpornościowym. Jej nazwa pochodzi od nazwiska japońskiego chirurga (dr Hakaru Hashimoto), który już w 1912 roku opisał cztery przypadki tego schorzenia. Układ immunologiczny, w zdrowym organizmie, chroni go przed zakażeniami, jednak w tym przypadku choroba Hashimoto uaktywnia niewłaściwe działanie układu odpornościowego, co w konsekwencji prowadzi do powstawania przeciwciał niszczących własną tarczycę.

Możemy wręcz śmiało powiedzieć, że choroba ta atakuje tarczycę. Jej niedoczynność jest najczęściej występującym zaburzeniem w prawidłowym funkcjonowaniu tego gruczołu. Głównie narażone są na nią kobiety i osoby po 60 roku życia, nie zmienia to jednak faktu, że chorują na nią zarówno mężczyźni, osoby młode a nawet dzieci. Ponadto bardzo często schorzenie to występuje u pacjentów cierpiących na inne choroby autoimmunologiczne takie jak: celiakia, cukrzyca czy bielactwo. Badania dowodzą, że 90% chorych z niedoczynnością tarczycy, tak naprawdę cierpi na Hashimoto. Niestety jest to jedna z tych chorób, która jest zmorą naszych czasów.

Jak rozpoznać Hashimoto?

Kluczowymi objawami Hashimoto są: senność i zmęczenie, ciągłe uczucie zimna, zwiększenie masy ciała, zaparcia, nadciśnienie i spowolniona praca serca, suche włosy i skóra czy zaburzenia miesiączkowania i niepłodność. Nierzadko towarzyszą jej zaburzenia pamięci a także depresja. W wynikach badań laboratoryjnych można zauważyć podwyższony poziom cholesterolu oraz niedokrwistość. Do rozwoju tej choroby przyczyniają się czynniki genetyczne, nadmiar jodu, bakterie oraz wirusy, ale również stres.

Jakie badania wykonać?

W celu potwierdzenia niedoczynności tarczycy niezbędne jest wykonanie badań hormonalnych.

Jeżeli wynik TSH jest nieprawidłowy należy określić stężenie wolnej tyroksyny – FT4.
Z koleji, gdy przy zwiększonym steżeniu TSH występuje zmniejszone steżenie FT4 to mamy do czynienia z jawną niedoczynnością tarczycy.
Natomiast, gdy zwiększonemu stężeniu TSH towarzyszy prawidłowe stężenie FT4 wówczas mówimy o niedoczynności ukrytej. Przy diagnozowaniu tego schorzenia niezwykle cenne okazuje się USG tarczycy – wtedy przeważnie lekarz stwierdza zwiększoną lub zmniejszoną tarczycę oraz jej echogeniczność.

Anty-TPO czyli oznaczenie stężenia przeciwciał tarczycowych także pomaga w diagnostyce, gdyż jest to element charakterystyczny dla Hashimoto. Co jest jednak ciekawe – zdarza się, że nawet w przypadku występującego Hashimoto, mogą zdarzać się etapy, w których nie wykrywa się żadnych nieprawidłowych poziomów przeciwciał we krwi. Zatem ich obecność lub brak jest charakterystyczny dla tego schorzenia, jednak nie jest jego ostatecznym dowodem, z tego względu ta choroba jest tak ciężka do zdiagnozowania. Lekarze bardzo często zbyt powierzchownie podchodzą do tematu Hashimoto i częstokroć, jeśli pacjent sam się nie upomni o dodatkowe badania i diagnostykę to choroba może nie zostać wykryta. W konsekwencji nieodpowiednia diagnoza przyczynia się do jej rozwoju, a co za tym idzie do powolnego rozpuszczania własnej tarczycy.

Mitochondrialna przyczyna

Doktor Bodo Kuklinski tłumaczy, że przyczyną wielu schorzeń w tym Hashimoto i towarzyszącym tej chorobie dolegliwościom jest stres nitrozacyjny. W jego wyniku dochodzi do nadprodukcji tlenku azotu, który w nadmiarze prowadzi do nasilenia procesów zapalnych (w tym zapalenia tarczycy). W wyniku stresu nitrozacyjnego dochodzi także do zahamowania produkcji energii ATP i utraty cennych składników odżywczych.

Tlenek azotu (NO) wpływa również na metale przejściowe, które posiadają różne stopnie wartościowości, a które cechują się zarówno właściwościami redukcyjnymi jak i utleniającymi. Szczególną wrażliwość na działanie tlenku azotu wykazują centra żelazowo – siarkowe.

Doktor B. Kuklinski podkreśla: Tlenek azotu blokuje żelazo obecne w enzymie – peroksydazy tarczycowej, której niewłaściwa praca prowadzi do wytwarzania autoprzeciwciał co jest przyczyną choroby Hashimoto.

Poniżej skupimy się na najczęstszych choroby towarzyszących Hashimoto:

  • zespół nieszczelnego jelita - śluzówka jelita jest zawsze przepuszczalna, ale jedynie dla wybranych składników odżywczych. Problem pojawia się gdy do krwioobiegu dostają się substancje, które powinny zostać wydalone z organizmu. Zaburzenia jelitowe oraz gluten w nieszczelnym jelicie sprzyjają rozwojowi chorób autoimmunologicznych
  • celiaklia - to trwająca całe życie immunologiczna choroba mająca podłoże genetyczne. Charakteryzuje ją nietolerancja glutenu, który działając toksycznie prowadzi do zaniku kosmków jelita cienkiego – tworów odpowiedzialnych za wchłanianie substancji odżywczych. Konsekwencją tego jest upośledzone wchłaniania pokarmów, a to prowadzi do występowania rozmaitych objawów klinicznych. Przy nietolerancji glutenu oraz przy celiakii należy stosować dietę bezglutenową – tak naprawdę przez całe życie. Dodatkowo, badania wykazują, że dieta bezmleczna przyczynia się do poprawy stanu zdrowia i zahamowania objawów
  • goitrogeny - substancje antyodżywcze blokujące wchłanianie składników odżywczych z pożywienia. W tym przypadku „najważniejsze” są soja oraz kapusta, to one hamują produkcję hormonów tarczycy – podobnie jak produkty mleczne
  • choroby zakaźne - często u osób dotkniętych zakażeniami towarzyszy Hashimoto, zatem wirus Epsteina-Barr'a, Helicobacter pylori, Yersinia enterocolitica (jersinioza), wirusowe zapalenie wątroby typu C, opryszczka, świnka, a nawet grypa sprzyjają rozwojowi Hashimoto
  • niedobór jodu oraz jego nadmiar także niekorzystnie działa na tarczycę, w związku z tym należy zadbać o odpowiednią dawkę jodowania dla naszego organizmu.
  • braki witaminy D również przyczyniają się do rozwoju Hashimoto, głównie z tego względu, że jest ona uważana za kofaktor do wykorzystania jodu, zatem niedobory tej witaminy mogą zwiększać niedobór jodu
  • zaburzenia hormonalne takie jak dominacja estrogenu w stosunku do progesteronu
  • witaminy B1 i B12, to dwie bardzo ważne substancje, należy dbać o to by organizm nie cierpiał z powodu ich braku, u pacjentów z chorobą Hashimoto wielokrotnie występuje niedobór witaminy B12, który powoduje stany depresyjne, zaburzenia koncentracji czy problemy z pamięcią
  • odpowiedni poziom selenu, który jest niezbędny przy prawidłowej pracy tarczycy, chroni ją przed niegatywnym działaniem czynników środowiskowych – zanieczyszczeń oraz pozwala na właściwą zamianę hormonów. Bierze udział w konwersji hormonów tarczycy.
  • żelazo odgrywa ważną rolę w chorobach tarczycy. To składnik jednego z kluczowych enzymów, który aktywuje przemiany tyreoglobuliny w T3 i T4. Braki żelaza w organizmie powodują zmniejszoną syntezę hormonów tarczycy w osoczu, niewłaściwy poziom TSH, powiększenie tarczycy i w efekcie jej niedoczynność1.

Niestety nie ma leku, który naprawi niewłaściwe działanie układu odpornościowego i wyleczy Hashimoto. Medycyna konwencjonalna skupia się głównie na likwidowaniu skutków tej choroby, a nie jej przyczyny. W związku z tym większość chorych jest skazana na regularne badania oraz zażywanie leków przez całe życie. Niekiedy choroba ustępuje – szczególnie u dzieci i osób młodych – jednak nigdy nie można mieć pewności, że schorzenie nie powróci. Ważne są częste badania, dbanie o zdrowy tryb życia oraz odpowiednią dietę oraz uzupełnianie mikroskładników odżywczych.

 

Bibliografia:

  1. https://endokrynologia.mp.pl/choroby/77782,choroba-hashimoto


 

Zdrowie podczas antykoncepcji

Środki antykoncepcyjne powodują w organizmie niedobory wielu składników odżywczych, na przykład witaminy B2, B6, B12, witaminy C, kwasu foliowego, magnezu i cynku przy jednoczesnym wzroście poziomu białka C-reaktywnego (CRP), które stanowi marker stanów zapalnych. Dlatego, podczas przyjmowania antykoncepcji warto uzupełniać niedobory tych składników.

Leksykon Zdrowia
4 4-HNE 4-HYDROKSYNONENAL 5 5-MTHF A ACESULFAM K ACETON ACETYLACJA ACETYLO-COA ADDISONA, ZESPÓŁ ADENINA ADENOZYNOTRÓJFOSFORAN ADINOPEKTYNA ADIPOCYTY ADMA AGE AKONITAZA AKROLEINA AKTYWNY OCTAN ALFA, FALE MÓZGOWE ALLOSTERYCZNY MODULATOR AMD AMID KWASU NIKOTYNOWEGO AMPK AMYLAZA ANGIOGENEZA ANGIOTENSYNA ANTYOKSYDANTY APOPTOZA ASPARTAM ATP AUTOFAGOCYTOZA ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) ANTYGEN B BABKA JAJOWATA BETA - OKSYDACJA KWASÓW TŁUSZCZOWYCH BETA, FALE MÓZGOWE BETA-BLOKERY BIAŁA TKANKA TŁUSZCZOWA BIAŁKO C-REAKTYWNE BŁONNIK POKARMOWY BRĄZOWA TKANKA TŁUSZCZOWA BRCA1 C CFS CHELATACJA CHROMOGRANINA A CIAŁA KETONOWE CISPLATYNA CK COMT CORICH CYKL COX CRP CYJANOKOBALAMINA CYKL CYTRYNIANOWY CYKL KREBSA CYKL KWASU CYTRYNOWEGO CYKL MOCZNIKOWY CYKL ORNITYNOWY CYKLAMINIAN CYKLOOKSYGENAZA PROSTAGLANDYNOWA CYP2D6 CYSTATIONINA CYTOCHROM C CYTOKINY STANU ZAPALNEGO CYTOZYNA CYTRULINA CZYNNIK INDUKOWANY HIPOKSJĄ CZYNNIK TOLERANCJI GLUKOZY CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU NASKÓRKA CZYNNIK WZROSTU ŚRÓDBŁONKA NACZYNIOWEGO CHOLINA CYTOKINY CHEMOKINY CZYNNIK MARTWICY NOWOTWORÓW D DEHYDROGENAZA PIROGRONIANOWA DEHYDROGENAZY DEKSTRYNA DELTA, FALE MÓZGOWE DHA DIALDEHYD MALONOWY DINUKLEOTYD NIKOTYNOAMIDOADENINOWY DIOKSYGENAZA DIOKSYNY DOKSORUBICYNA DYSMUTAZA PONADTLENKOWA DYSTONIA DESATURACJA E EBV ECGF EEG ELEKTROENCEFALOGRAFIA ENDOTOKSYNA ENO ENTEROCYTY EPA EPIGENETYKA ERYTRYTOL F FAD FADH2 FENOLOWE KWASY FERMENTACJA MLECZANOWA FIBRATY FIBROMIALGIA FILOCHINON FITOSTERYNY FITOWY, KWAS FLAWONOIDY FLUPIRTYNA FMS FOSFATYDYLOSERYNA FOSFORAN-5-PIRYDOKSALU FOSFORYLACJA OKSYDACYJNA FRATAKSYNA FRUKTOZO-1,6-BIFOSFORAN FURANY FAGOCYTOZA G GABA GALAKTOZA GALENIKA GAMMA, FALE MÓZGOWE GASTRYNA GENISTEINA GLICEROLO-3-FOSFORAN GLIKOLIZA GLUKAGON GLUKOKORTYKOIDY GLUKONEOGENEZA GLUT GLUTAMINA GLUTAMINIAN GLUTATION GLUTATION ZREDUKOWANY GSH GSSG GTP GUANINA H HAPTOKORYNA HBA1C HDL HEMOGLOBINA HENLEGO, PĘTLA HIF1Α HIPOKSJA HISTONY HOLOTRANSKOBALAMINA HYDROPEROKSYLOWY, RODNIK HASHIMOTO I IGA IGE IGF-1 IGG IMMUNOGLOBULINA A IMMUNOGLOBULINA E IMMUNOGLOBULINA G INDEKS GLIKEMICZNY (IG) INDEKS INSULINOWY (FII) INHIBITORY ENZYMÓW INHIBITORY POMPY PROTONOWEJ INO INSULINA INSULINOOPORNOŚĆ INULINA INULINA K KALCYTRIOL KANCEROGEN KARBOKSYLAZA PIROGRONIANOWA KARDIOLIPINA KATECHOLO-O-METYLOTRANSFERAZA KERATYNA KETOGENEZA KINAZA KREATYNOWA KINAZA MTOR KOBALAMINA KOENZYM A KOENZYM Q10 KOFAKTOR KOMPLEKS DEHYDROGENAZY PIROGRONIANOWEJ KOZŁEK LEKARSKI KREATYNA KREATYNINA KSENOBIOTYKI KSYLITOL KUMARYNA KWAS ALFA - LINOLENOWY KWAS DOKOZAHEKSAENOWY KWAS EIKOZAPENTAENOWY KWAS GAMMA-AMINOMASŁOWY KWAS LINOLOWY KWAS LIPONOWY KWASICA KETONOWA KWASICA METABOLICZNA KWASICA MLECZANOWA KWASU MLEKOWEGO CYKL KWAS MLEKOWY KATALAZA KLASTER Ł ŁAŃCUCH ODDECHOWY L LDL LEKTYNY LEPTYNA LEPTYNOOPORNOŚĆ LIGAND LIGNANY LIKOPEN LIMONINA LINDAN LINDANY LIPAZA LIPOLIZA LIZOSOM LIMFOCYTY M MALONOWY, DIALDEHYD MALTODEKSTRYNA MAŚLAN MASŁOWY, KWAS MCS MDA MDR – P MEDYCYNA MITOCHONDRIALNA METYLACJA METYLOKOBALAMINA MITOCHONDRIUM MITOFAGIA MLECZAN MRNA MRNA MTDNA MTHFR MTNO MTRNA N NAD NAD+ NADH NADPH NADTLENEK WODORU NADTLENOAZOTYN NEFRONU, PĘTLA NFKB NIACYNA NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE NIEZBĘDNE NIENASYCONE KWASY TŁUSZCZOWE NLPZ NMDA NNO O OKSYDAZA CYTOCHROMU C OKSYDOREDUKTAZY OKSYGENAZA HEMOWA 1 ORAC OROTOWY, KWAS OSTROPEST PLAMISTY OŚ HPA P PEKTYNY PEPSYNA PEPTYDY PEROKSYDAZY PET PIEPRZ METYSTYNOWY PIROFOSFORAN TIAMINY PIROGRONIAN PIRYDOKSYNA PIRYMIDYNY PLUSKWICA GRONIASTA POCHP PODSTAWNIK POJEMNOŚĆ ANTYOKSYDACYJNA ORGANIZMU POLIFENOLE POLISACHARYDY POSZARPANE CZERWONE WŁÓKNA PPI PRODUKT ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI PROTEAZY PROTEOLIZA PRZECIWUTLENIACZE PURYNY PARESTEZJA PRZECIWCIAŁA Q QTC R REAKCJA ANAPLEROTYCZNA REPERFUZJA RESWERATROL RÓŻENIEC RYBOFLAWINA RYBOZA REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA RECEPTORY KOMÓRKOWE S S-100, BIAŁKA SAPONINY SIRT3 SIRTUINY SOD SOD-1 SOD-2 SOMATOLIBERTYNA SOMATOSTATYNA SSRI STATYNY STRES NITROZACYJNY STRES OKSYDACYJNY SUKRALOZA SYLIMARYNA SZCZAWIOOCTAN SIBO Ś ŚRÓDBŁONKOWY CZYNNIK WZROSTU T T3 T4 TEOBROMINA THETA, FALE MÓZGOWE TIAMINA TLENEK AZOTU (NO) TORSADE DE POINTES TRANSKOBALAMINA I TRANSKOBALAMINA II TRIJODOTYRONINA TRÓJGLICERYDY TRYPSYNA TYMINA TYROKSYNA TNF - ALFA U U, ZAŁAMEK URACYL UTLENIONE GSH V VEGF W WIELOKSZTAŁTNY CZĘSTOKURCZ KOMOROWY WOLNE RODNIKI Z ZESPÓŁ PRZEWLEKŁEGO ZMĘCZENIA ZESPÓŁ WRAŻLIWOŚCI NA WIELORAKIE SUBSTANCJE CHEMICZNE ZWYRODNIENIE PLAMKI ŻÓŁTEJ
Reklama
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
Witamina D3 MSE
Wysoka porcja 2.000 IU - Monopreparat, mitoceutyk
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Reklama
B12 MSE MAX
Wysoka zawartość: B12 (500 µg), B6 (10 mg), biotyny (1000 µg) i kwasu foliowego (800 µg)
Witamina D3 MSE
Wysoka porcja 2.000 IU - Monopreparat, mitoceutyk
B12 250
Wysoka zawartość: B12 (250 µg), B6 (5 mg), biotyny (500 µg) i kwasu foliowego (400 µg)
Redakcja:
mail: redakcja@mito-med.pl
Reklama:
mail: reklama@mito-med.pl
2017 © Mito Med